Γράφει ο Κώστας Γαβράς [με αφορμή την παράσταση “Το ραφτάδικο” που ανεβαίνει στο θέατρο της Μονής Λαζαριστών, από την Παρασκευή 18/10, σε σκηνοθεσία Γιάννη Ιορδανίδη]
Ο Ζαν-Κλωντ Γκραμπέρ είναι για μένα ο πιο ειλικρινής από τους σύγχρονους γάλλους θεατρικούς συγγραφείς και αυτή του ακριβώς η ειλικρίνεια είναι που τον έχει καταστήσει διαχρονικό και παγκόσμιο. Θα τοποθετούσα τον Γκραμπέρ στο ίδιο επίπεδο με τους μεγάλους συγγραφείς του σύγχρονου θεάτρου, αν και η γραφή του είναι εντελώς διαφορετική από την γραφή του Ιονέσκο, του Μπέκετ ή του Πίντερ.
Συγγραφέας του νου, αλλά κυρίως της ψυχής, βάζει πολύ από τον ίδιο του τον εαυτό και τις προσωπικές του εμπειρίες μέσα στα έργα του. Οι διάλογοι του, στα θεατρικά και τα σενάρια, έχουν μια αποκαλυπτική και αφοπλιστική αμεσότητα, αλλά κάτω απ’ αυτή την αμεσότητα υπάρχει πάντα κρυμμένο ένα μήνυμα που πρέπει κάνεις να ψάξει να το βρει. Κι αυτό νομίζω πως είναι και το μεγάλο του ταλέντο.
Η συνεργασία μου μαζί του στον κινηματογράφο, που άρχισε πριν πολλά χρόνια, υπήρξε ουσιαστική και ήταν απ’ τις καλύτερες που είχα ποτέ με σεναριογράφο – διαλογίστα. Συζητάμε ήδη για τη νέα ταινία που πρόκειται να κάνουμε.
Με χαροποιεί ιδιαίτερα το γεγονός πως Tο Ραφτάδικο ανεβαίνει στο Κ.Θ.Β.Ε στη Θεσσαλονίκη από το σκηνοθέτη και φίλο Γιάννη Ιορδανίδη. Συγχρόνως όμως εκπλήσσομαι πώς το έργο, ενώ έχει μεταφραστεί σε πάρα πολλές γλώσσες και έχει ανέβει σε μεγάλα θέατρα σε όλο τον κόσμο, αρχίζοντας απ’ το Εθνικό Θέατρο της Γαλλίας Οντεόν, το 1979, στην Ελλάδα ανεβαίνει για πρώτη φορά, τώρα.
Είμαι βέβαιος πως το θεατρόφιλο κοινό της Θεσσαλονίκης θα απολαύσει το υπέροχο έργο του Γκραμπέρ και μέσα απ’ την παράσταση του Ιορδανίδη, θ’ ανακαλύψει τα υπόγεια ρεύματα που το διαπερνούν.
Οκτώβριος 2013
