παρακολούθησε και γράφει η Κατερίνα Νικολάου / kfnikolaou@gmail.com
Την Κυριακή παρακολούθησα για πρώτη φορά την Χριστουγεννιάτικη συναυλία του Ωδείου Βορείου Ελλάδος που διοργανώθηκε σε συνεργασία με την Πολιτεία Πολιτισμού στην Αίθουσα Τελετών του Α.Π.Θ. Ήταν μια πολύ όμορφη και συγκινητική βραδιά καθώς περιελάμβανε τρία πράγματα που θα έπρεπε να γίνουν συνήθεια.
Το πρώτο και καλύτερο ήταν η προβολή της προόδου των μαθητών. Από μικρά παιδάκια που δεν έφταναν τα ποδαράκια τους να ακουμπήσουν από την καρέκλα όπου κάθονταν στο πάτωμα και με το ζόρι γρατζουνούσαν δυο νότες στο βιολί (εξαιρετικά δύσκολο ακόμα και αυτό για το βιολί), σε νέους με καλλιτεχνική αρτιότητα, νεύρο και τσαγανό. Το να βλέπουν την πρόοδο οι μικρότεροι μαθητές, τους δείχνει πού μπορούν να φτάσουν με την δουλειά και τη μελέτη τους. Η τεχνική και καλλιτεχνική ωρίμανση δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, ή η άφταστη τελειότητα των βιρτουόζων αλλά κάτι που κατακτάται βήμα βήμα και αυτή η σταδιακή βελτίωση είναι μπροστά σου και την βλέπεις.
Το δεύτερο ήταν η βράβευση των παλιών καθηγητών. Άνθρωποι που χάρισαν τη ζωή τους στην μουσική, γυναίκες που έγιναν δασκάλες πιάνου όταν άλλες γυναίκες με το ζόρι τελείωναν το δημοτικό. Αλλά και οι νέοι που αρίστευσαν βραβεύτηκαν. Ό,τι και να λένε κάποιοι, το παιδί που πασχίζει για το κάτι παραπάνω πρέπει τουλάχιστον να λαμβάνει μια ηθική επιβράβευση. Τρία νέα παιδιά πήραν τα διπλώματά τους με Άριστα παμψηφεί.
Το τρίτο ήταν η συμμετοχή των δασκάλων στην συναυλία που έθεσαν τον πήχη πολύ ψηλά και έδειξαν πως δικαίως διδάσκουν, όχι από στείρα ακαδημαϊκή αυθεντία αλλά χάρις σε ένα ταλέντο που εξάσκησαν και το τελειοποίησαν. Η Σία Κοσκινά και η Εύη Σιαμαντά έλαμψαν στη σκηνή με τις ορχήστρες (Δύο, ναι δύο, συμφωνικές, η πρώτη Συμφωνική Τζαζ της πόλης μας και όχι μόνο και η Συμφωνική του Ωδείου) και τους μαθητές τους.
Πάντα τέτοια!
