28 Οκτωβρίου 1940: Μια υπόθεση για… ένα Ναι, αντί του ΟΧΙ

Η ιστορία, βεβαίως, δεν γράφεται με υποθετικό λόγο, όμως το παιχνίδι της διατύπωσης ιστορικών υποθέσεων ελκύει πολλούς φιλίστορες. Νομίζω, ωστόσο, ότι  αν και η περίπτωσή μας είναι η πλέον πρόσφορη, σαν να μην επιδείξαμε αντίστοιχο πάθος για το παιχνίδι:    δηλαδή, αν αντί για ΟΧΙ, ο Μεταξάς ψέλλιζε ένα «Ναι» ή έστω ένα «Ναι και Όχι», τι θα είχε συμβεί; Όποιος είναι καλός στα σενάρια, θα πρέπει, πάντως, να λάβει υπόψη του μια σημαντική λεπτομέρεια: στους πρώτους μήνες του 1941, η Ελλάδα  ήταν η μόνη (εκτός της Αγγλίας, βεβαίως) ευρωπαϊκή χώρα που αντιστεκόταν ακόμη στον «Άξονα». Σε πολλές άλλες χώρες είχαν ήδη σχηματιστεί ή βρίσκονταν υπό σχηματισμό οι λεγόμενες «κυβερνήσεις εξορίας» που (θα) οργάνωναν την αντίσταση.  Ύστερα από αυτή την υποσημείωση, νομίζω πως κανένα σενάριο δεν μπορεί να εξιτάρει: …Χίτλερ και Μουσολίνι δεν αποκλείεται να θεωρούνταν σήμερα  «πατέρες» μιας κάποιας ΕΕ, ενώ η Ελλάδα θα ήταν μια «ιταλική αποικία με ειδικά χαρακτηριστικά», όπως ήταν ακριβώς  τα Δωδεκάνησα κατά την περίοδο 1912-1943, στο βαθμό, βεβαίως, που θα επέτρεπε να συμβεί κάτι τέτοιο η ναζιστική Γερμανία (η οποία, ας μην ξεχνάμε, ήταν αυτή που τελικά κατέλαβε την Ελλάδα, την άνοιξη του 41). 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΝΗ