Είναι χρήσιμο για την εκάστοτε πολιτική ηγεσία να κατανοεί τα θέματα, να κρίνει πρόσωπα και πράγματα, ωστόσο το κρίσιμο είναι να μπορεί να αναγνωρίζει το έργο, να μπορεί να προσδιορίζει τους ρόλους, να μπορεί να χαράσσει πορεία. Γιατί κάποια στιγμή το υπουργείο Πολιτισμού, ακόμη κι αν δε λέγεται υπουργείo αλλά γραμματεία, να είναι σε θέση να διαμορφώσει πολιτικού πολιτισμού (κάτι που εν μέρει κατάφερε μόνο η Μελίνα Μερκούρη).
Αλλά για να γίνει αυτό προϋποτίθενται υπερβάσεις και πίστη ότι ο πολιτισμός είναι δημιουργία, είναι οικονομία, είναι επικοινωνία, είναι πόλος έλξης, είναι βαριά βιομηχανία. Παραμένουμε, λοιπόν, εν αναμονή.