Πεζόδρομος Κομνηνών. Ο ευωδιαστός απόηχος της Αγοράς Μοδιάνο, μια βαθιά παραδοσιακή γωνιά του κέντρου της πόλης, ένα πλέγμα από αισθήσεις, εικόνες και ανθρώπους που αποφάσισαν πως θέλουν να συμβιώσουν αρμονικά στο ίδιο μέρος. Ολα αυτά και μύριες μικρές ιστορίες, θαμμένες στον χρόνο, που ζωντανεύουν από στόμα σε στόμα… συνθέτουν την ταυτότητα των Λουλουδάδικων. Ονομα με εκτόπισμα ετών από τη δεκαετία του ’50. Ξακουστά για κάθε λογής λουλούδια, πολύ προτού τα ανθοπωλεία γίνουν ανάρπαστα. Τόσο ξακουστά, που η φήμη τους έφτανε μέχρι τις επαρχιακές πόλεις και ο κόσμος συνέρρεε για να κοσμήσει τις όμορφες ή άτυχες στιγμές της ζωής. Κάποτε υπήρχαν 11 μαγαζάκια με τα άνθη διάσπαρτα, σε ποικιλία. Κι αν από το ένα έλειπε κάτι, οι κυράδες το αναζητούσαν στο διπλανό. Η καλή γειτονία είναι ένα από τα χαρακτηριστικά που δεν έσβησε ο χρόνος. Και κάπως έτσι το σήμερα θυμάται το χθες και καμαρώνει. Η μυρωδιά είναι βαριά. Ανασύρει τη μνήμη από την παλιά φήμη. Τα μαγαζάκια έχουν συγχωνευτεί, αλλά δεν ξεχνούν από πού ξεκίνησαν. Ο Δαμιανός Δήμου κληρονόμησε από τον πατέρα του την όμορφη ιδιότητα του λουλουδά και βλέπει το Αθηναϊκόν του σαν τη στέγη της ψυχής από τις 6 το πρωί ως τις 10 το βράδυ. Οι ανθοπώλες είναι κάτι μεταγενέστερο για εκείνον.
μέσω δημοκρατία
