Με τρεις παραστάσεις κι ένα Master Class θα εμφανιστεί στη Θεσσαλονίκη και στο Θέατρο Τ, το Ινστιτούτο Γκροτόφσκι και το Στούντιο Ματέκα, που βρίσκεται υπό την αιγίδα του. Πρόκειται για έναν κύκλο εκδηλώσεων, ένα μικρό φεστιβάλ, που διοργανώνεται με πρωτοβουλία της ομάδας Passatempo και την υποστήριξη της Πρεσβείας της Πολωνικής Δημοκρατίας και περιλαμβάνει τις παραστάσεις: «Charmolypi/Χαρμολύπη», «Linatendu» βασισμένο στο Αναπάντεχο του Φαμπρίς Μελκιό και «CassandER/Ο ευαγγελισμός της Κασσάνδρας» του Δημήτρη Δημητριάδη.
Θεωρητικός του θεάτρου, σκηνοθέτης αλλά κι ένας από τους μεγαλύτερους αιρετικούς δασκάλους και ανανεωτές του θεάτρου, ο Γιέρζι Γκροτόφσκι (1933-1999) γεννήθηκε στο Ζέσουβ της Πολωνίας και αφιερώθηκε στην αναζήτηση της τέχνης του ηθοποιού.
Γεννήθηκε στο Rzeszów της Πολωνίας και έζησε μέχρι την ηλικία των έξι ετών στην πόλη Przemyśl. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, η οικογένεια του διασπάστηκε καθώς η μητέρα του εγκαταστάθηκε μαζί του στο χωριό Nienadówka, ενώ ο πατέρας του υπηρέτησε ως αξιωματικός στον πολωνικό στρατό.
Το 1955 αποφοίτησε από την Ανωτάτη Θεατρική Σχολή της Κρακοβίας και στη συνέχεια σπούδασε σκηνοθεσία στη Μόσχα στο Lunacharsky Institute of Theatre Arts. Κατά την παραμονή του στην πόλη της Μόσχας, μέχρι το 1956, ήρθε σε επαφή με νέες και καινοτόμες τάσεις στο χώρο του θεάτρου. Την περίοδο 1956-1960, ο Γκροτόφσκι συνέχισε τις σπουδές του στην Κρακοβία ενώ ανέλαβε καθήκοντα σκηνοθέτη στο τοπικό θεάτρο της πόλης Opole.
Το 1965 εγκαταστάθηκε στο Wrocław, όπου δημιούργησε την θεατρική εταιρεία Laboratorium, η οποία υπήρξε ιδιαίτερα καινοτόμα κάτω από την καθοδήγηση του Γκροτόφσκι. Η δουλειά του όμως θεωρήθηκε προκλητική και συγκέντρωσε αντιδράσεις. Για αυτό το 1982 αναγκάστηκε να μετακινηθεί στις ΗΠΑ.
Στόχος του Θεατρικού Εργαστηριού δεν ήταν να τόσο να διδάξει μια προκαθορισμένη υποκριτική μέθοδο, όσο να διερευνήσει την ίδια την τέχνη του ηθοποιού. Δουλεύοντας σε μια δική του μέθοδο, την οποία ονόμασε via negativa, επικέντρωσε το ενδιαφέρον του όχι σε όσα θα πρέπει να μάθει ένας ηθοποιός, αλλά σε εκείνα που θα πρέπει να ξεχάσει, ώστε να αποδεσμευτεί από τα κλισέ και να υπερβεί τα εμπόδια που η καθημερινότητα ορθώνει μπροστά του και τα οποία δεν του επιτρέπουν να ανακαλύψει τον ίδιο του τον εαυτό. Σημαντικός οδηγός σ’ αυτή την τεχνική είναι το σώμα και η φωνή του ηθοποιού, μέσω των οποίων επιδιώκεται μια άμεση και διαισθητική επικοινωνία με τον θεατή. Για το σκοπό αυτό ο ηθοποιός στο Εργαστήρι του Γκροτόφσκι ασκείται προκειμένου να αποδεσμευτεί από εμπόδια που ορθώνει μπροστά του η καθημερινότητα (via negativa), και να οδηγηθεί στην ανακάλυψη του εαυτού του και στην αποκάλυψή του μπροστά στο θεατή.
Εισηγητής του φτωχού θεάτρου, ενός θεάτρου που περιορίζεται μόνο στα απαραίτητα, που δεν είναι άλλα από τον ηθοποιό και το θεατή, ο Γκροτόφσκι επιδίωκε να ξαναδώσει στο θέατρο εκείνο τον τελετουργικό χαρακτήρα της θυσίας, η οποία λειτουργούσε αποκαλυπτικά και καθαρτικά για το θεατή.
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
