Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η κλιματική διπλωματία έχει επικεντρωθεί στο διοξείδιο του άνθρακα. Αλλά για τουλάχιστον το 40% της υπερθέρμανσης του πλανήτη μπορεί να κατηγορηθεί μια ομάδα ρύπων μικρότερης διάρκειας ζωής, που προκαλούν επίσης ζημιές στις καλλιέργειες και ασθένειες στους ανθρώπους στα αναπτυσσόμενα κράτη. Το φρένο στη ρύπανση θα εξυπηρετούσε επομένως δύο στόχους, εμπλέκοντας τελικά χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία στο θέμα της κλιματικής αλλαγής.
Ο DAVID G. VICTOR είναι καθηγητής στη Σχολή Διεθνών Σχέσεων και Ειρηνευτικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, στο Σαν Ντιέγκο.
Ο CHARLES F. KENNEL έχει τον τίτλο του Διακεκριμένου καθηγητή και είναι επίτιμος διευθυντής στο Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο Scripps.
Ο VEERABHADRAN RAMANATHAN έχει τον τίτλο του Διακεκριμένου καθηγητή Ατμοσφαιρικών και Κλιματικών Επιστημών στο Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο Scripps.
μέσω Foreign Affairs – Hellenic Edition
