Δεν έχουμε οικονομική κρίση αλλά καθαρά πλέον πρόβλημα πολιτικό

Ζούμε σ’ ένα κράτος της απόλυτης ξεφτίλας όπου το πιο προσοδοφόρο επάγγελμα το οποίο μάλιστα είναι στο απυρόβλητο, είναι αυτό του πολιτικού-βουλευτή. Δεν το αγγίζει κανείς ούτε καν η κρίση, δεν έχει μειώσεις, δεν έχει άδικες φορολογίες, δεν έχει από κάτι να κινδυνέψει. Και είναι επάγγελμα, διότι οι άνθρωποι πάλεψαν για τα κεκτημένα τους και οι εκάστοτε τριακόσιοι ( 300 ) της βουλής. Καλός μισθός, κάποιοι διπλές συντάξεις, αμοιβές από τις επιτροπές που συμμετέχουν και φροντίζουν να έχουν αρκετές, πληρωμένα έξοδα και πόσα άλλα. Γι’ αυτό κάνουν τόσο αγώνα να εκλεγούν από τον κυρίαρχο λαό, τον υποτιθέμενο κυρίαρχο λαό τον άλλοτε κυρίαρχο λαό, τον υπόδουλο πλέον σήμερα λαό.

Γιατί κύριοι εκπρόσωποι του έθνους μας δεν παραιτείστε των προνομίων σας ώστε να δώσετε το καλό παράδειγμα στους πολίτες της χώρας να συνεισφέρουν στην μεγάλη προσπάθεια της κάλυψης του δημοσίου χρέους που μόνο εσείς δημιουργήσατε; Διότι δεν σας ενδιαφέρει και δεν σας νοιάζει και καθόλου. Ή μάλλον αυτό που σας ενδιαφέρει περισσότερο είναι η αμοιβή σας, η προβολή σας και οι δημόσιες σχέσεις σας για εκλεγείτε πάλι.

Αυτά βλέπουν και οι μεγαλοφειλέτες και δεν πληρώνουν. Και πώς να πληρώσουν δηλαδή, αφού κανείς δεν τα ζητάει; Μήπως υπάρχει εισπρακτικός μηχανισμός που να λειτουργεί σωστά για να έχει έσοδα το κράτος; Ο μόνος μηχανισμός που λειτουργεί σήμερα είναι αυτός που δημιουργεί τις δαπάνες και τα παράλογα έξοδα του δημοσίου.

Η ανικανότητα σε όλο της το μεγαλείο ή η σκοπιμότητα σε όλη της την άνθηση;

Από όλα τα σκάνδαλα που βγήκαν στην επιφάνεια μήπως έγινε κάτι; Όλοι φωνάζουν να πάνε στην φυλακή οι εμπλεκόμενοι. Όχι. Να φέρουν ή μάλλον να τους πάρετε ως κράτος, ως αρχή, πρώτα τα χρήματα πίσω, να καλυφθεί το κενό που δημιούργησαν και μετά δικάστε τους κύριοι! Γιατί να πληρώνουμε εμείς;

Δεν είναι δυνατόν να μιλούν δημόσια διακεκριμένοι οικονομολόγοι για το χρέος μας, να προτείνουν λύσεις και να τις αποδεικνύουν για την σωτηρία του κράτους και οι κυβερνώντες, οι πολιτικοί γενικά, να μην παίρνουν χαμπάρι ότι πρέπει επιτέλους να σταματήσει ο κατήφορος της οικονομίας μας και για να σταματήσει πρέπει να κοπούν τα έξοδα, τα προνόμια που λέγαμε, δηλαδή να ζοριστούν και αυτοί.

Γιατί προνόμιο ήταν τόσα χρόνια να είσαι δημόσιος υπάλληλος. Σίγουρα λεφτά, δουλειά λίγη, αποτέλεσμα μηδέν από την πλειονότητα. Προνόμιο δεν είναι το εφάπαξ; Για ποιο λόγο να παίρνει εφάπαξ ο δημόσιος υπάλληλος με 25-30 χρόνια υπηρεσία (!!!) και να μην παίρνει ο εργάτης, ο ιδιωτικός υπάλληλος, ο αγρότης που σχεδόν όλοι δουλεύουν από 35 χρόνια και πάνω;

Τι παραπάνω έχει αυτός από τον άλλον που πληρώνεται από ιδιώτη και όχι από το δημόσιο; Αυτός που δίνει το εφάπαξ στον δημόσιο υπάλληλο να το δώσει και στον ιδιωτικό υπάλληλο. Από πού όμως; Πώς;                                                        Τόσα χρόνια ο δημόσιος τομέας δεν παράγει τίποτε, μόνο καταναλώνει, μόνο τρώει. Και κατάφερε να τελειώσει, να αδειάσει, να εξαντλήσει τα πάντα από το δημόσιο αγαθό. Και τώρα ήρθαν τα δύσκολα, ήρθε η ώρα της κρίσης.

Μέσα σε δύο χρόνια, τα τελευταία δύο χρόνια, τα έξοδα αντί να μειωθούν με τόση φασαρία που γίνεται, -αν είναι δυνατόν!- αυξήθηκαν και μάλιστα υπερβολικά. Αδιανόητο. Μας δουλεύουν και κοιτάμε το άπειρο. Είμαστε έρμαια του… προσοδοφόρου επαγγέλματος.

Γι’ αυτό τίποτε δεν λειτουργεί. Και γιατί να δουλέψει ο αστυνομικός των λίγων ευρώ, ο πυροσβέστης, ο καθηγητής, ο στρατιωτικός, ο γιατρός του ΕΣΥ κλπ;

Και πώς να εφαρμοστεί ο νόμος με τόση αδικία, πού να εφαρμοστεί, ποιός να τον εφαρμόσει και σε ποιόν ;

Η αδικία των προνομιούχων και των προνομίων τους έναντι των άλλων μοιραία καταλήγει στο… ο πλούσιος πλουσιότερος και ο φτωχός φτωχότερος με ποσοστό 90/10. Έτσι καταστρέφεται ο κοινωνικός ιστός αφού η μεσαία τάξη εξαφανίζεται και μετατρέπεται σε φτώχια, αφού οι παράλογοι και δυσβάσταχτοι φόροι την γονάτισαν. Εποχή χωρίς μέλλον.

Και μην μου πει κάποιος ότι η συγκεκριμένη κυβέρνηση φταίει διότι είναι ανίκανη και πρέπει να γίνουν εκλογές για να υπάρξει λύση.

Δυστυχώς ούτε αντίλογος υπάρχει ούτε σοβαρή αντιπολίτευση. Και αυτοί που κυβέρνησαν πριν, τα ίδια και χειρότερα έπραξαν. Οι δε άλλοι που δεν κυβέρνησαν ποτέ μόνο θεωρητικές ανεφάρμοστες απόψεις και πολλές φορές χωρίς νόημα. Και αυτοί ανήκουν στους τριακοσίους της Βουλής.

Δεν έχουμε οικονομική κρίση αλλά καθαρά πλέον το πρόβλημα είναι μόνο πολιτικό και όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη περισσότερο εκεί.

Και δυστυχώς πτωχεύσαμε γενικώς. Από χρήματα, από δουλειές, από ιδέες, από λύσεις αλλά κυρίως από πολιτικούς άνδρες και ειδικά από πολιτικούς άνδρες με ανάστημα. Δεν διδαχθήκαμε από το ρητό που λέει ότι «λαός που δεν διδάσκεται από την ιστορία του» –που εμείς έχουμε μπόλικη- είναι καταδικασμένος λαός και, θα πρόσθετα, στην αφάνεια.

Μοιραία αυτό που εύχεται κανείς τώρα και το μόνο που μας σώζει είναι ο Θεός να βάλει το χέρι Του κυριολεκτικά. Ας μην το χρησιμοποιήσουν κάποιοι για επικοινωνιακή εκμετάλλευση -Θεός είπα όχι εκκλησία. Ο Θεός που αιώνες τώρα μας προστατεύει ίσως ξυπνήσει την ύστατη στιγμή τους προνομιούχους και λειτουργήσει το σύστημα. Ίσως; Μακάρι.

Κωνσταντίνος Κόσσυφας

Πρώην ιδιωτικός υπάλληλος