Του Σάββα Ιακωβίδη
Τι είναι η πατρίδα μας; Είναι ο γαλάζιος ουρανός και οι θάλασσές μας. Τα βουνά και οι κάμποι μας. Είναι τα ποτάμια και οι στέρνες στις αυλές των σπιτιών. Τα μνημεία και η ιστορία μας. Οι αγώνες και οι ήρωές μας. Ο ελληνικός πολιτισμός και η ορθόδοξη θρησκεία μας. Οι άνθρωποι και οι ρίζες τους. Το σπίτι που γεννηθήκαμε, οι τάφοι των γονιών μας και το γιασεμί στο ξωπόρτι μας. Οι λεμονανθοί και οι ελιές μας. Πατρίδα είναι η περηφάνια μας που είμαστε Έλληνες και η αξιοπρέπεια που γεννηθήκαμε σε τούτα τα χώματα. Είναι η ελευθερία και η κυριαρχία μας. Είναι ο μόχθος και ο ιδρώτας μας. Οι αγωνίες και οι προσπάθειές μας για δημιουργία και προκοπή. Είναι το αίμα της καρδιάς μας και η αγάπη μας για τον αέρα που αναπνέουμε, για τον ήλιο που ανατέλλει, και για το φως που διαστέλλει τα όνειρα και τις ελπίδες μας για ένα καλύτερο αύριο. Αυτά όλα και πολλά άλλα είναι ή πρέπει να είναι η πατρίδα μας. Ο στρατηγός Μακρυγιάννης, αυτή η βιβλική μορφή της Επανάστασης του 1821, στα απομνημονεύματά του, είχε προσδιορίσει με τον απελέκητο, δηλαδή τον γνήσιο, τον ακραιφνή και αρίφνητο λόγο του, τι εκείνος εννοούσε ως πατρίδα:
μέσω Sigma Live
