Του Γιώργου Δελαστίκ
Δύσκολες ασκήσεις εσωκομματικών ισορροπιών είχε να λύσει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας κατά τη συγκρότηση της «σκιώδους κυβέρνησης» του κόμματός του. Αν και η Αριστερά δεν χρησιμοποιεί τον όρο αυτόν και προτιμά να μιλά για Επιτροπές Ελέγχου του κυβερνητικού έργου, η ουσία δεν αλλάζει – ούτε και οι φιλοδοξίες (ή η ματαιοδοξία) στελεχών που κάνουν αγώνα να χριστούν «σκιώδεις υπουργοί». Αυτή η διαδικασία άλλωστε είναι πρωτόγνωρη για αριστερό κόμμα στην Ελλάδα εδώ και τουλάχιστον μισόν αιώνα και εξάπτει τις πολιτικές επιθυμίες πολλών βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ.
Το πρόβλημα που είχε να αντιμετωπίσει όμως ο Αλέξης Τσίπρας δεν συνίστατο μόνο στο ότι η αντιγραφή μιας αστικής πρακτικής τέτοιου τύπου σίγουρα ενισχύει το προφίλ της «υπεύθυνης» αντιπολίτευσης, κάτι δηλαδή που οι αριστεροί ψηφοφόροι το θεωρούν βήμα προς την ενσωμάτωση στο σύστημα. Δεν έγκειται επίσης στην υποδαύλιση προσωπικών αντιθέσεων και πικριών, αλλά και πολιτικών ισορροπιών και αντιθέσεων μεταξύ των διαφόρων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ.
μέσω ethnos.gr
