Η τετράωρη κατάπαυση του πυρός που αποφάσισε το Ισραήλ προκειμένου να μπορέσουν να απομακρυθούν όσο περισσότεροι άμαχοι Παλαιστίνιοι, από το βορρά προς το νότο, είναι προς θετική κατεύθυνση μέσα στο σκοτάδι του πολέμου. Ενός πολέμου με πολλά θύματα αμάχους και ιδιαίτερα παιδιά, γεγονός που αποτελεί όνειδος για τον κόσμο του 21ου αιώνα. Ενός πολέμου που ξεκίνησε φυσικά από την ανεξήγητη μέχρι σήμερα φρικαλεότητα της 7ης Οκτωβρίου της Χαμάς έναντι αμάχων και ανυποψίαστων Ισραηλινών.
Ωστόσο, ένα 4άωρο δεν είναι αρκετό για να βάλει τα πράγματα σε μια σειρά. Ούτε οι διαπραγματεύσεις του Κατάρ για απελευθέρωση ομήρων είναι πια αεκρτές για να επουλώσουν πληγές.
Ένα μήνα μετά την 7η Οκτωβρίου, ίσως έχει πολύ μεγάλη αξία να βρεθεί η απάντηση γιατί η Χαμάς προχώρησε σε ένα διάβημα που μοιάζει απονενοημένο, με την έννοια ότι η ανηλεής αντίδραση του Ισραήλ ήταν ή έπρεπε να θεωρείται αναμενόμενη. Εάν η διεθνής κοινότητα θέλει την ειρήνη στην περιοχή, τότε έχει πολύ μεγαλύτερη αξία εάν θέλουμε να μην εξαπλωθεί η “πλημμύρα”, όπως θα ήθελαν κάποιοι ακραίοι.
Μέχρι στιγμή η πιο πειστική απάντηση είναι η θεωρία (που διατύπωσε έγκαιρα ο Ισραηλινός ιστορικός και φιλόσοφος Γιουβάλ Νοά Χαράρι) ότι η Χαμάς χτύπησε την επικείμενη συμφωνία του Ισραήλ με τη Σαουδική Αραβία, η οποία αναμενόταν να επιφέρει μια πρωτοφανή ειρήνη με τον αραβικό κόσμο.
Ας ελπίσουμε ότι οι τόνοι θα πέφτουν σιγά σιγά, στόχοι θα είναι τα λαγούμια (ο ισραηλινός στρατός ανέφερε ότι έχει καταστρέψει 130 φρεάτια σηράγγων μέχρι στιγμής) αλλά οι άμαχοι θα προστατεύονται όλο και περισσότερο, όπως το ζητούν ο ΟΗΕ, ο ΠΟΥ και άλλοι διεθνείς οργανισμοί, και η “πλημμύρα” να ανακοπεί. Κάθε μέρα που περνά είναι κρίσιμη για την ειρήνη.
Ε.Σ.