Μεταξοχώρι, το χωριό του “μεταξιού”

Γράφει η Νικολέτα Μηνάογλου

Ο Όλυμπος και ο Κίσσαβος, τα δυο βουνά μαλώνουν, 

το ποιό να ρίξει την βροχή, το ποιό να ρίξει χιόνι…  

      Στον πανέμορφο Κίσσαβο (ή Όσσα) με τις ομαλές (κυρίως) και κατάφυτες πλαγιές του με πεύκα, καστανιές κι οξιές και τα βαθιά φαράγγια συναντούμε το γραφικό πετρόκτιστο ‘’Μεταξοχώρι’’ (ή Ρέτσιανη). Βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση από την Αγιά Λάρισας (περίπου 1,5 χλμ.) και πρόκειται για ένα από τα ομορφότερα χωριά του Κισσάβου (Συκούριο, Αμπελάκια, Καρίτσα, Μελίβοια, Αγιά κ.ά.).

      Μια πρώτη γεύση θα πάρετε από τον  ποταμό Αμυρό που διαρρέει το χωριό και ξεκινάει από τον Κίσσαβο και χύνεται στη λίμνη Κάρλα, αλλά και από το ρέμα που το χωρίζει σε δύο πλευρές οι οποίες ενώνονται με μια γεφυρούλα στην πλατεία. Η φύση και η πέτρα δεσπόζουν στο χωριουδάκι, αφού το περιβάλλουν τεράστια πυκνά πλατάνια και μεγάλα πέτρινα σπίτια. Αξιοπρόσεκτο είναι ένα ψηλό δέντρο, ‘’γκαβτζιά’’, τ’ οποίο φύτρωσε στο βράχο και αναφέρεται ότι σ’ αυτό ανέβηκε ο Κοσμάς ο Αιτωλός το 1765 για να μιλήσει στους ντόπιους. Στην τοποθεσία του Αγίου Νικολάου χτίστηκαν στις αρχές του 20^ού αι. μεγάλα σπίτια στις σάλες των οποίων ‘’φιλοξενούνταν’’ οι μεταξοσκώληκες. Η ανάπτυξη των μικρών αυτών βιοτεχνιών από το 1760 έως το 1830 συνέβαλε στην οικονομική ευρωστία του χωριού. Σημειωτέον το χωριό, εκτός από ‘’τόπος του μεταξιού’’, χαρακτηρίζεται και ως ‘’τόπος καλλιτεχνών’’, καθώς για πολλούς ζωγράφους και συγγραφείς αποτέλεσε το καταφύγιό τους, ανακατασκευάζοντας παλιά παραδοσιακά σπίτια.

      Ξεχωριστό αλλά ερειπωμένο σήμερα κτίσμα αποτελεί στην είσοδο του χωριού το ‘’αρχοντικό Φαβρ’’ ή «σπίτι της μαντάμως». Ο Ευγένιος Φαβρ, Ελβετός βαρόνος, και η Στεφανία, χορεύτρια των Μουλέν Ρουζ, ήρθαν στο Μεταξοχώρι το 1872 κι έχτισαν ένα τεράστιο σπίτι, φέρνοντας μαζί τους στοιχεία από τον ευρωπαϊκό τους πολιτισμό. Η Στεφανία ήταν γνωστή ως ‘’Μαντάμα’’, επειδή φορούσε πρωτότυπα καπέλα και καλοραμμένα ρούχα. Το χωριό αναδείχθηκε μέσα από τις επενδύσεις τους, όπως το εργοστάσιο μεταξιού, μακαρονοποιίας, κηροποιίας, σαπωνοποιίας, εμπόριο γίδινου μαλλιού κ.ά. Αξιόλογα είναι, επίσης, και τα αρχοντικά των οικογενειών Μποστατζόγλου, Χατζημιχάλη και Σουλιώτη (σήμερα λειτουργεί ως ξενώνας).

      Ο εν λόγω παραδοσιακός οικισμός καλύπτει τις ανάγκες κάθε επισκέπτη του. α) Για τον θρησκευόμενο επισκέπτη του υπάρχουν πολλές βυζαντινές εκκλησίες, όπως ο Άγιος Νικόλαος, η Αγία Παρασκευή, η Μονή των Εισοδίων της Θεοτόκου, του Αγ. Γεωργίου και του Αγ. Ευσταθίου, το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία. β) Στους φυσιολάτρεις δίνεται η ευκαιρία γνωριμίας του χωριού με ποδήλατο αλλά και η δυνατότητα πεζοπορίας στο μονοπάτι που είναι μέρος του εθνικού μονοπατιού Ο2, το οποίο έρχεται από τον Όλυμπο και συνεχίζει για το Πήλιο. γ) Για τους ιστοριοδίφεις υπάρχει το Ιστορικό Αρχείο Αγιάς, με αναγνωστήριο και βιβλιοθήκη, που λειτουργεί στο Δημοτικό Σχολείο Μεταξοχωρίου και διαθέτει πλούσιο υλικό για μελέτη.

Να θυμηθώ να:

ΘΑΥΜΑΣΩ: Tους χάρτες του Χάρη Τζίκα που είναι χαρακτηριστικοί για την περιοχή του Κισσάβου και αποτυπώνονται σ’ αυτούς μονοπάτια, ποτάμια, οικισμοί, μνημεία.

  ΕΠΙΣΚΕΦΘΩ: Τα πέτρινα αρχοντικά.

ΔΟΚΙΜΑΣΩ: Τα τοπικά μήλα, κεράσια και φουντούκια.