Αρχική THINK POSITIVE TF.LIFE Για σουβλάκι…στον Άγιο Πρόδρομο Χαλκιδικής!

Για σουβλάκι…στον Άγιο Πρόδρομο Χαλκιδικής!

0
1444

Γράφει η Νικολέττα Μηνάογλου

Ο Άγιος Πρόδρομος Χαλκιδικής, χτισμένος στις υπώρειες του Χολομώντα, προσελκύει πλήθος επισκεπτών καθόλη τη διάρκεια του χρόνου, καθώς φημίζεται για το γευστικότατο σουβλάκι του που έχει βραβευτεί από την κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας.

      Βρίσκεται στην Κεντρική Χαλκιδική και απέχει από την πόλης της Θεσσαλονίκης 50 χλμ., ενώ από τον Πολύγυρο μόλις 14 χλμ. Η ονομασία του χωριού προέρχεται από το μεταβυζαντινό ξωκλήσι του Αγίου Προδρόμου που γιορτάζει την 28η και 29η Αυγούστου. Τότε, λαμβάνει χώρα μεγάλο πανηγύρι και καταφθάνει πλήθος πιστών να τιμήσει τον Άγιο Πρόδρομο.

      Η ομορφιά του χωριού συνίσταται στον Ολύνθιο ποταμό που διασχίζει το χωριό, τον κεντρικό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (χτίστηκε το 1851), τα γραφικά σπίτια…και φυσικά τις παραδοσιακές ταβερνούλες, στις οποίες μπορείτε να γευτείτε το ΄΄ξεχωριστό σουβλάκι΄΄. Αυτό που το διαφοροποιεί δεν είναι τα ντόπια κρέατα απ’τα οποία φτιάχνεται, τα μπαχαρικά τα οποία προστίθενται και ο τρόπος ψησίματος…αλλά μια ολόκληρη τέχνη που κληροδοτείται από γενιά σε γενιά!!!

      Οι  κάτοικοι του Αγίου Προδρόμου, ευπροσήγοροι και γλυκείς, κατάγονται, με εξαίρεση τους ντόπιους, κυρίως από τη Θράκη, την Ήπειρο αλλά και την Πελοπόννησο και ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τον τουρισμό. Σημειωτέον, έλαβαν μέρος στην επανάσταση του 1821, σπουδαίος αγωνιστής της οποίας υπήρξε ήταν ο Στέργιος Αντωνίου.

      Πρόκειται για έναν τόπο με πλούσια ιστορία και παράδοση και γι’αυτό κάθε χρόνο αναβιώνουν ποικίλα ήθη και έθιμα, όπως: 1) οι φούταροι, δηλαδή την παραμονή των Θεοφανείων νεαροί άντρες ψάλλουν τα κάλαντα μαζεύοντας κρέας, λουκάνικα και χρήματα και την ημέρα του Αϊ Γιαννιού χορεύουν στην πλατεία του χωριού, 2) “οι φουτχιές” που ανάβουν στις πλατείες του χωριού την παραμονή της Γεννήσεως του Αγίου Προδρόμου στις 23 Ιουνίου, 3) το παραδοσιακό μασκάρεμα των παιδιών κατά τη διάρκεια της Αποκριάς, και τα πιο ξεχασμένα, όπως “Οι Λαζαρίνες” και “Το έθιμο της σ’χωρήσεως”

      Καλή όρεξη!!!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ