Γράφει ο Πέτρος Χασάπης
Πέρυσι οι δυνάμεις καταστολής του πολιτικού συστήματος έτρεψαν σε άτακτη φυγή τους αγανακτισμένους από την πλατεία Συντάγματος. Ήταν πραγματικά απαίσιο το θέαμα να βλέπει κανείς ολόκληρες οικογένειες μαζί με τα μικρά παιδιά τους να τρέχουν σαν τα δαρμένα πρόβατα στα γύρω στενά για να σωθούν από τα δακρυγόνα και τις χειροβομβίδες (κρότου – λάμψης) του συστήματος.
Το κίνημα εκείνο, στο οποίο πολλοί από εμάς συμμετείχαμε, διαλύθηκε. Και δεν ήταν η διάλυση μιας συγκέντρωσης το μόνο κακό. Το χειρότερο ήταν η πλήρης διάλυση αυτού του μοντέλου αγώνα (και επομένως αποτυχημένου) εναντίον του σάπιου και διεφθαρμένου κρατικοδίαιτου πολιτικοοικονομικού συστήματος, το οποίο εντελώς ωμά φορτώνει την δική του λεηλασία του δημοσίου πλούτου πάνω στις πλάτες αθώων πολιτών.
μέσω προεδρική δημοκρατία
