Γράφει ο Πέτρος Χασάπης
Όταν η κοινωνία δεν μπορεί να συναντήσει την πολιτική απόφαση πουθενά και όταν το κράτος, το οποίο αντί να είναι οργάνωση λαού, έχει αυτονομηθεί πλήρως και στην ουσία αποτελεί κατοχικό καθεστώς σε βάρος της κοινωνίας, είναι επόμενο πως αυτά τα δύο κάποια στιγμή θα έρθουν αντιμέτωπα.
Κατ’ αρχήν θα πρέπει με κάθε τρόπο να γίνει διάκριση μεταξύ κράτους ως κατοχικού καθεστώτος και εργαζομένων πολιτών στους κρατικούς μηχανισμούς, δηλαδή τους δημοσίους υπαλλήλους. Οι δημόσιοι υπάλληλοι ως μέλη της ίδιας κοινωνίας υφίστανται τις ίδιες συνέπειες, τόσο στις αμοιβές τους όσο και στις περιουσίες τους με τους υπόλοιπους πολίτες. Το σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, έντεχνα ταυτίζει το κράτος με τους εργαζόμενους σ’ αυτό προκειμένου να ενεργοποιήσει κοινωνικούς αυτοματισμούς εναντίον των εργαζομένων στο κράτος και να μείνουν οι απόλυτα υπεύθυνοι στο απυρόβλητο. Το κατοχικό κράτος είναι κάτι διαφορετικό από τους εργαζόμενους σ’ αυτό.
μέσω προεδρική δημοκρατία
