Της Χρύστα Ντζάνη
Ο Πάνος Κελάλης, ένας πρωτοπόρος και φημισμένος παιδοουρολόγος από τη Γιαλούσα που έκανε λαμπρή καριέρα στην Αμερική, δεν είχε αποκτήσει ποτέ του παιδιά. Τουλάχιστον έτσι νόμιζε μέχρι τον θάνατό του, στα 70 του χρόνια, στις 25 Οκτωβρίου 2002 ενώ κοιμόταν στη Λευκωσία, όπου βρισκόταν για διακοπές.
Έξι χρόνια μετά, έφτανε στην Κύπρο, αναζητώντας τα ίχνη του, η Susan Spencer-Wendel, βιολογική του κόρη από τη σχέση του με μια νοσοκόμα στη Μινεσότα, το 1967. Ο ίδιος δεν είχε μάθει ποτέ για την ύπαρξή της – η μητέρα της, Ellen Swenson, όταν έμεινε έγκυος, έφυγε από τη Μινεσότα και πήγε στη Φλόριντα, όπου μόλις γέννησε, έδωσε το βρέφος για υιοθεσία. Κι η Susan, που λίγο καιρό αφότου γνώρισε τη βιολογική της μητέρα, το 2008, προσβλήθηκε από Αμυοτροφική Πλάγια Σκλήρυνση (ALS), μια σοβαρή, ανίατη και εκφυλιστική νευρολογική ασθένεια που σταδιακά οδηγεί στον θάνατο, αναζήτησε πια τις ρίζες του Κύπριου πατέρα της για να μάθει, όχι μόνο το παρελθόν του, αλλά και κάτι που αφορά το παρόν και το μέλλον των παιδιών της: Αν η ασθένειά της είναι κληρονομική και υπήρχε κίνδυνος να την κληροδοτήσει στα παιδιά της. Η ιστορία της έχει συγκινήσει την κοινή γνώμη στις ΗΠΑ και πρόκειται, αφού κυκλοφορήσει σε βιβλίο, να γίνει και ταινία από τη Universal.
μέσω ΠΟΛΙΤΗΣ ONLINE
