Το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης συμμετέχει, κατόπιν πρόσκλησης, στο 1ο Φεστιβάλ Φωτογραφίας Χίου με θέμα «Το Ταξίδι», που πραγματοποιείται από τις 26 Ιουνίου έως τις 18 Αυγούστου στη Χίο, υπό την οργανωτική και καλλιτεχνική επιμέλεια του φωτογράφου Δημήτρη Κοιλαλού.
Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Φωτογραφίας Χίου, το ΜΦΘ συνδιοργανώνει τις εκθέσεις:
– «Θραύσματα παρουσίας στα Χάνια της Κωνσταντινούπολης – Αθηνά Καζολέα», μία παραγωγή του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, σε επιμέλεια του διευθυντή του ΜΦΘ Βαγγέλη Ιωακειμίδη.
Η έκθεση παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2013 στο Σισμανόγλειο Μέγαρο στην Κωνσταντινούπολη, σε συνδιοργάνωση του ΜΦΘ με το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη, και στη συνέχεια στη Θεσσαλονίκη το 2014, στο πλαίσιο της PhotoBiennale του ΜΦΘ με θέμα το «Λόγο».
– «Τετράδιο Λιβάνου – Αντιπαράδεισος – Δημήτρης Κοιλαλούς» σε επιμέλεια του διευθυντή του ΜΦΘ Βαγγέλη Ιωακειμίδη.
Τα έργα από τη σειρά αυτή είναι το αποτέλεσμα μιας φωτογραφικής αποστολής του ΜΦΘ στον Δημήτρη Κοιλαλού το 2011, στο πλαίσιο του προγράμματος «Θεσσαλονίκη-Σταυροδρόμι Πολιτισμών» και αποτελούν μέρος της μόνιμης συλλογής του ΜΦΘ. Η σειρά αυτή παρουσιάστηκε επίσης στην ομαδική έκθεση «Χωρίς Κατευθύνσεις στη Μέση Ανατολή (μέρος Α) / Φωτογραφικές Αποστολές του ΜΦΘ» το 2012 στο ΜΦΘ.
Παράλληλα, με την υποστήριξη του ΜΦΘ παρουσιάζεται η έκθεση:
– «Land Ends – Παύλος Φυσάκης», συμπαραγωγή των ΜΦΘ, Νορβηγικής Πρεσβείας, Νορβηγικού Ινστιτούτου Αθηνών, Lightroom projects, που παρουσιάστηκε επίσης το 2010 στο πλαίσιο της PhotoBiennale του ΜΦΘ με θέμα τον «Τόπο» στη Θεσσαλονίκη.
Περισσότερες πληροφορίες στο: http://www.chiosphotofestival.gr
Ακολουθούν αναλυτικές πληροφορίες για τις εκθέσεις.
Αθηνά Καζολέα – Θραύσματα παρουσίας στα Χάνια της Κωνσταντινούπολης
Σε μία φωτογραφική έκθεση για τα χάνια της Κωνσταντινούπολης ίσως κανείς να περιμένει να συναντήσει εικόνες αρχιτεκτονικές, περιγραφικές – οθωμανικών κτισμάτων, όπως τις έχει κατασκευάσει μέσα από τις αφηγήσεις.
Όμως η Αθηνά Καζολέα στη φωτογραφική της αυτή εργασία παρουσιάζει τα χάνια σε χρόνο ενεστώτα, χρησιμοποιώντας ως εργαλεία της τη μνήμη και τη λήθη, αλλά πρωτίστως φέρνοντας στο προσκήνιο το έργο – μέσα από το οποίο τα πράγματα αποκτούν νόημα και ταυτότητα.
Δεν υπάρχουν βεβαίως ήρωες στις σειρές που παρουσιάζονται. Τα χέρια που δημιουργούν, τα σώματά των μαστόρων, τα υπολείμματα των γευμάτων, οι λεπτομέρειες των αντικειμένων υπονοούν τη ζωή που συνεχίζει ρυθμικά να κινεί τα χάνια μέσα στην ιστορία.
Πρόκειται για ένα ιστορικό σχόλιο, όπως αυτό σημειώνεται στο περιθώριο των μεγάλων αφηγήσεων, που ήθελαν τα χάνια στο κέντρο της εμπορικής ζωής, δεξαμενές και σταυροδρόμια εμπόρων. Μία αφορμή για να αναζητήσει κανείς την παράδοση των κοσμηματοπωλών, να αφουγκραστεί τα ζώα που σταυλίζονταν στα κελιά των κάτω ορόφων.
Το έργο όμως συνεχίζεται. Ένα τάβλι στη μέση της αυλής που όπως αναφέρει η φωτογράφος βρίσκεται εκεί ανοιχτό κάθε φορά που επισκέπτεται το χάνι δηλώνει με πλάγιο τρόπο στο θεατή πως το παιχνίδι, οι ανατροπές και οι προσαρμογές, βρίσκονται πάντοτε εκεί: οι τεχνίτες ως θραύσματα παρουσίας τα οποία όμως συνεχίζουν να σμιλεύουν τα κελύφή τους.
Αυτή την εργασία αποτυπώνει η δημιουργός καταφέρνοντας να ενώσει το παρόν και το παρελθόν σε ένα κράμα μέσα από τα ξεθωριασμένα αρχιτεκτονικά στολίδια της Πόλης σε μια εποχή μετάβασης.
Αλεξάνδρα Αθανασιάδου
Αθηνά Καζολέα
Γεννήθηκε το 1958 στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και σκηνοθεσία στο Παρίσι, στην Ecole Superieure des Etudes Cinematographiques. Το 2005-2006 εργάστηκε ως photo-editor στο ταξιδιωτικό περιοδικό Passport. Από το 1990 έως και σήμερα, δουλειές της έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα περιοδικά (Passport, ένθετο Κ της Καθημερινής, Marie Claire, Σινεμά, Δίφωνο, Μετρό, Ένα, Τα Νέα, Ταχυδρόμος κλπ.). Έχει πάρει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις. Έργα της ανήκουν στη συλλογή του ΜΦΘ.
Δημήτρης Κοιλαλούς – Τετράδιο Λιβάνου – Αντιπαράδεισος
Τις έννοιες της ταυτότητας και της εξουσίας μέσα από τη φωτογραφική αποτύπωση συμβόλων αλλά και διάφορων άλλων συμβάντων, επιχειρεί να διερευνήσει ο Δημήτρης Κοιλαλούς στη Βηρυτό, την Τρίπολη και άλλες περιοχές του Λιβάνου. Παρουσιάζοντας εικόνες που αποκαλύπτουν τις σκέψεις και τα συναισθήματα του για το σύγχρονο Λίβανο, ο δημιουργός μας αποκαλύπτει έναν τόπο γεμάτο από όρια φυσικά, νοητά και συμβολικά, έναν τόπο που αναζητά την ταυτότητά του ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, το παρόν και το παρελθόν, αλλά και έναν τόπο όπου κανείς μπορεί να συναντήσει τον συγκερασμό των αντιθέσεων και τη συνύπαρξη των πιο αντιφατικών στοιχείων.
«Στη φωτογραφία που επιχειρώ, δεν με ενδιαφέρει οι εικόνες μου απλώς να τεκμηριώνουν οπτικά κάποια αρχική υπόθεση εργασίας. Δεν κάνω ρεπορτάζ διότι αφενός η ετοιμότητα που απαιτείται δεν ταιριάζει με τον ρυθμό σκέψης μου και αφετέρου χρειάζεται να αποστασιοποιούμαι πριν σχολιάσω. Ήθελα απλώς οι εικόνες μου να αποκαλύπτουν τις σκέψεις μου και τα συναισθήματα μου για το σύγχρονο Λίβανο. Έτσι, εξ αρχής αφοσιώθηκα σε ένα σύντομο αφήγημα, ένα τετράδιο φωτογραφικών συμβάντων, προσπαθώντας να διερευνήσω τον τρόπο με τον οποίο αυτή η εύθραυστη συνύπαρξη επηρέαζε την καθημερινότητα. Κυρίως όμως, με ενδιέφερε να εντοπίσω τις σημειολογικές προεκτάσεις που ενείχαν τα διάφορα σύμβολα ταυτότητας και εξουσίας, και αφού τα τοποθέτησα στο πλαίσιο των διαχωριστικών γραμμών, των τόπων μνήμης και των συνόρων, τα ανέδειξα σε σημεία αναφοράς μου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι συχνές οπτικές αναφορές σε σημαίες υποδηλώνουν την προσπάθεια μου να εντοπίσω μια λανθάνουσα εθνική ταυτότητα, οι οπτικά διχοτομημένες φωτογραφίες υποσυνείδητα αντικατοπτρίζουν τον πανταχού παρόντα κατακερματισμό, και οι κενές πολυθρόνες διαισθητικά λαμβάνουν μια μεταφορική διάσταση, με τις θέσεις του Διαλόγου να παραμένουν κενές είτε με φόντο ένα εγκαταλελειμμένο κτήριο στο κέντρο της Βηρυτού είτε με το αγαλματίδιο της Παναγίας να διαιρεί την εικόνα (και το Λίβανο) στα δύο.»*
*Απόσπασμα από κείμενο του Δημήτρη Κοιλαλού
Δημήτρης Κοιλαλούς
Γεννήθηκε το 1962 στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε Αστικό & Περιφερειακό Προγραμματισμό στο Εδιμβούργο και Γεωγραφία στο Λονδίνο, ενώ ταυτόχρονα, από το 1982 έως το 1987, παρακολούθησε σεμινάρια φωτογραφίας στο Edinburgh College of Art. Μέχρι σήμερα έχει συνεργαστεί με πολλές διαφημιστικές και δισκογραφικές εταιρείες και περιοδικά, το Εθνικό Θέατρο και άλλα περιφερειακά θέατρα, καθώς και πολλούς ιδιωτικούς θεατρικούς οργανισμούς. Από το 2005 διδάσκει σε ιδιωτικά και δημόσια ινστιτούτα (ΙΕΚ), καθώς και στα τμήματα επιμόρφωσης ενηλίκων του Αμερικάνικου εκπαιδευτικού ιδρύματος. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε αρκετές ομαδικές. Έργα του ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές και στη συλλογή του Μουσείου Φωτογραφίας.
