Tης Αθηνας Κακουρη*
Αγιε μου Βασίλη, κάνε σε παρακαλώ το 2012 να αφιερωθεί στην Ελλάδα τού 1912. Η επέτειος είναι υπέρλαμπρη: μπήκαμε σ’ έναν πόλεμο αιφνιδίως και πετύχαμε να στρέψουμε την περιφρόνηση που υπήρχε για μας σε κατάπληξη, σε θαυμασμό, αλλά και σε ζήλια για το έπαθλο που κερδίσαμε. Δεν ήταν όμως παρά η ανταπόδοση της παλαιάς οφειλής του 1821, όταν Κρήτη, Νησιά, Μακεδονία και Ηπειρος, είχαν θυσιαστεί για να μην σβύσει η φλόγα της Ελευθερίας στην Πελοπόννησο. Σπουδαίο και μεγάλο και αξιομνημόνευτο είναι το πολεμικό 1912 καθώς και η κοινωνία που το δημιούργησε. Τι είχαν αυτοί οι κοντινοί μας πρόγονοι –πολύ κοντινοί, παππούδες και προπάπποι μας ήταν–, τι είχαν λοιπόν που δεν το έχουμε εμείς σήμερα, όταν καλούμαστε να κάνουμε πάλι μια μεγάλη προσπάθεια και παραλύουμε;
μέσω kathimerini.gr
