*μιας και μεταξύ άλλων έχει χαθεί και το νόημα των διακοπών, οι συντάκτες και οι φίλοι του tf επιχειρούν αναλυτικά και με τον υποκειμενισμό που τους διακρίνει, να μας πουν τι θα πει «κάνω διακοπές»!
Η Νένα Μυρωνίδου [δημοσιογράφος] λέει…
…Πάει να πει ότι κάπου «πάει». Πάει χωριό, πάει πόλη, πάει βουνό, πάει θάλασσα, πάει σαλόνι, πάει να πνιγεί. Πάντως, πάει. Καλοκαίρι που σου λέω. Όπου κι αν πάει «οι νύχτες που περάσαμε να μην ξημερωθούνε». Κολύμπι ως να «μοιάζουν μυρμήγκια οι ανθρώποι» της παραλίας. Άμμος παντού, έτσι για να είναι πιο τραγανό το ροδάκινο. Αλλαγή εθνικότητας λόγω μαυρίσματος. Κουκουτσοπόλεμος από καρπούζι, από πεπόνι μη με ρωτάτε, δε δοκίμασα. Μεσημεριανός καναπεδίσιος θάνατος (προαιρετικά) και ποτά μέχρι το πρωί (όπως και δήποτε), έτσι για να μη χαλάει η σειρά που έχουμε από το Χειμώνα. Ασύστολη κατανάλωση χταποδιού, καλαμαριού και άλλων ακόλαστων ασπόνδυλων μαλακίων. Κινηματογραφικά ξεμοναχιάσματα και βραδινή βουτιά μπιζμπιζέ με κανέναν ναυαγό, που είναι και της μόδας. Πάει;