Πόσο μετράμε είπαμε; 40 μέρες; Ε, σε αυτήν την «προεκλογική» Σαρακοστή, θα δει το μάτι σου ό,τι δεν είχε την τύχη ν’ αντικρίσει τα τελευταία 2 τρελά και παλαβά χρόνια. Γαϊτανάκι «μεταρρυθμίσεων» προς όφελος των πολιτών, πολιτικοί που σκύβουν πάνω από τα προβλήματά σου και ένα αόρατο και άγευστο νερό της λήθης που προσπαθούν να σου μπουκώσουν, γιατί «δε βαριέσαι, περασμένα ξεχασμένα κι όλα καλά» (Καιτούλα, να με συγχωρνάς για το copy paste).
Συγγνώμη για τον μονόλογο της τρέλας, μα είναι και αυτό το υπερφίαλο του χαρακτήρος μου, που δε μ’ αφήνει! Γιατί, δεν ξέρω αν σας το είπα, αλλά ζούσα και εγώ σ΄αυτή τη χώρα το 2009 και το 2010 και 2011 (τώρα για το ’12 και πέρα, όρκο δεν παίρνω, μπορεί ν΄ανέβω σε μια μπανανιά και ν΄αρχίσω να τρώω μπανάνες). Και τι σημαίνει αυτό; ΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΩ, ΑΓΑΠΗΤΕ!!!
Πού θέλω να καταλήξω; Στο ότι δε γίνεται να σε θεωρούν τόσο μειωμένης αντίληψης αυτοί οι πολιτικοί. Πώς γίνεται να πιστεύουν ότι ξαφνικά θα πατήσεις ένα delete και όλα θα γίνουν όπως το ’80 όπου το ζιβάγκο και το θεληματικό τικ στον ώμο ήταν σημάδι κύρους και εντιμότητας!!! Δε θέλουμε κύριε, πήραμε και «δώσαμε, δώσαμε»!!
Δύο είναι τα θεματάκια που δυναμίτισαν την, κατά τ’ άλλα, ήρεμή μου φύση: Το πρώτο, ήταν η ατάκα Σαμαρά, ότι οι συντάξεις θα έχουν τιμή εκκίνησης τα 700 ευρώ! Και ρωτάω εγώ τώρα, που ξεκινάω την εργασιακή μου πορεία με 300 έουρα: 1) Πού θα βρεις τα λεφτά να έχεις τόσο υψηλές-χαμηλές συντάξεις; Πάλι δανειάκι καλοβλέπεις; 2) Αν ο καλός παππούλης παίρνει 7 κατοστάρικα, πόσα θα παίρνει ένα νέο και παραγωγικό άτομο, στο οποίο υποτίθεται πως στηρίζεις τις τελευταίες σου ελπίδες για ανάσα και οικονομική επανεκκίνηση; Don’t do it Antonis!
To δεύτερο τώρα… Που, είναι λεπτό και απορώ γιατί το πιάνουν και το σκαλίζουν… Πάμε στην πράσινη μεριά: 35 στρατόπεδα συγκέντρωσης… εε… φιλοξενίας μεταναστών στην επικράτεια (τα 33 εκ των οποίων στην επαρχία). Γιατί στην επαρχία και γιατί τώρα; Αρχίσαμε τα προεκλογικά τερτίπια πάλι; Τόσον καιρό, πού ήταν οι μετανάστες; Σε άλλη χώρα; Και γιατί βάλθηκες να τους αποκεντρώσεις τους ανθρώπους; Μήπως διότι η Αττική εκτός από κέντρο αποφάσεων είναι και κέντρο… ψήφων και ο κόσμος που φωνάζει και διαμαρτύρεται για το υπέρογκο του μεταναστευτικού αριθμού σου κρούει τον κώδωνα του ψηφοθηρικού κινδύνου; Λέω εγώ τώρα… Και, για θύμισέ μου, το΄09 μετανάστες δεν ήταν αυτοί που τραγουδούσαν «θα τον μεθύσουμε τον ήλιο» με υπέρτατη τη λάμψη της ελπίδας στο βλέμμα; Ε; Ή είπες και σ΄αυτούς τώρα ότι ήρθε η ώρα να δουν πώς είναι να ζουν σε στρατόπεδα, να έχουν ένα μπάνιο και μια κουζίνα βρε αδερφέ ούτως ώστε να δώσουν και κανά ψηφαλάκι…
Αλήθεια, δε νομίζετε ότι ήρθε η ώρα να αφυπνιστούμε; Ας πάψουμε να παίρνουμε το προ-σταυρωμένο ψηφοδέλτιο, ας σκεφτούμε λίγο τί εννοούν και όχι μόνο τι λένε οι πολιτικοί αυτού του ρημαδιασμένου τόπου και ας δείξουμε επιτέλους ότι δεν ξεχνάμε… Ναι, να δίνουμε ευκαιρίες-ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω- αλλά και οι ευκαιρίες στο κάτω κάτω, είναι σαν τις αμυγδαλές… Κανείς δεν έχει τρίτη…