Γράφει ο Γιώργος Βοσκόπουλος / επ. Καθηγητής – Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Πανεπιστημίου Μακεδονίας / gvoskop@uom.gr
Η ελεύθερη πτώση της χώρας στο δημοσιονομικό πεδίο έχει μετεξελιχθεί σε μία δεξαμενή που τροφοδοτεί με αρνητικές εισροές της ελληνική διπλωματία και εξωτερική πολιτική. Αυτό συμβαίνει σε μία εποχή που απαιτεί κρίσιμες αποφάσεις όχι απλά διότι ως χώρα επιθυμούμε να διευθετήσουμε εκκρεμότητες αλλά κυρίως διότι εξωγενείς, εξωσυστημικοί παράγοντες επιθυμούν να επιλύσουν χρόνια, λιμνάζοντας ζητήματα.
Αυτή και μόνο η παράμετρος συνιστά μία πρόκληση για μία χώρα η οποία εντός της ΕΕ και του ΝΑΤΟ αποτελεί μία sui generis περίπτωση, αφού αντιμετωπίζει εξωτερικές απειλές έναντι της εδαφικής της ακεραιότητας. Η οικονομική κρίση και η εμπλοκή της χώρας σε έναν μηχανισμό που εκ των πραγμάτων της στερεί θεμελιώδη κυριαρχικά δικαιώματα στον τρόπο διακυβέρνησης επηρεάζει με πολλαπλούς τρόπους τη διαπραγματευτική της ισχύ και τη δυνατότητα της να στηρίζει θέσεις και πολιτικές.
Οι πιέσεις που δέχεται η ελληνική ηγεσία είναι πλέον εμφανείς και αναμενόμενες, αφού στο εσωτερικό πεδίο έχει διαρραγεί η κοινωνική συνοχή και η κοινή γνώμη έχει στρέψει την προσοχή της σε ζητήματα καθημερινότητας και επιβίωσης. Τα εθνικά ζητήματα βρίσκονται πίσω από τους προβολείς, γεγονός που εγκυμονεί κινδύνους και παράλληλα προσφέρει ευκαιρίες σε εξω-εθνικά κέντρα να προωθήσουν λύσεις μη επωφελείς για τη χώρα. Μία ισχυρή οικονομικά Ελλάδα ως χώρα του Πρώτου Κόσμου αποτελεί έναν ισχυρό διαπραγματευτή. Μία χώρα που διολισθαίνει οικονομικά σε συνθήκες Τρίτου Κόσμου και αποδομείται κοινωνικά κινδυνεύει να καταστεί διπλωματικός παρίας, αφού η ισχύς της δεν μπορεί να αναλυθεί και αξιολογηθεί ακόμα και εντός της έννοιας της αληθοφανούς ισχύος όπως της περιέγραψε ένας εκ των πνευματικών πατέρων του πολιτικού Ρεαλισμού.
Η πρόβλεψη για ύφεση 7% δεν συνιστά απλά έναν οικονομικό δείκτη αλλά έμμεσα αντανακλά και πτυχές της διπλωματικής ισχύος. Πάνω από όλα η ηγεσία της χώρας θα πρέπει να πείσει για την αποφασιστικότητα της να προασπιστεί με σθένος εθνικές προτεραιότητες με σύνεση και διπλωματική εφευρετικότητα.