Και ο καφές φαρμάκι… δυστυχώς, το κυρίαρχο θέμα συζήτησης μεταξύ των νέων είναι το δυσοίωνο μέλλον που έχει προβλέψει το υπάρχον πολιτικό σύστημα γι’ αυτούς. Το μόνο που ακούει κάποιος στις καφετέριες και τα μπαράκια είναι συζητήσεις για το εργασιακό αδιέξοδο στο οποίο έχουμε οδηγηθεί.
Η ατμόσφαιρα είναι εξαιρετικά βαριά, αν λάβουμε υπόψη ότι η γενιά των εφτακοσίων ευρώ έχει μετατραπεί μέσα σε δύο χρόνια σε γενιά των πεντακοσίων ευρώ σε «ελεύθερη πτώση», διότι με βεβαιότητα ούτε και αυτό το ελάχιστο όριο αμοιβών είναι πλέον ικανή να εξασφαλίσει η κεντρική εξουσία που διοικεί τη χώρα μας.
Η υψηλή ανεργία, η επισφαλής εργασία, η έλλειψη νέων θέσεων εργασίας, σε μια περίοδο μεγάλης ύφεσης, οδηγούν σε μια «χαλκευμένη» γενιά νέων ανθρώπων, που μακροπρόθεσμα θα δέχεται μειωμένους μισθούς και θα δυσπιστεί έναντι του πολιτικού και οικονομικού συστήματος.
Μια ματιά στα στατιστικά στοιχεία δείχνει ότι στην Ελλάδα περίπου το 30% των νέων πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι άνεργοι, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι στο 14%. Σημειώνεται, επίσης, ότι η ανεργία στους νέους μεταξύ 15 και 24 χρονών βρίσκεται στο 29,8%, αρκετά υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (20%).
Η υψηλή, λοιπόν, ανεργία και οι χαμηλές απολαβές δείχνουν την πόρτα εξόδου στους νέους, οι οποίοι είναι απογοητευμένοι από την χώρα τους, με αποτέλεσμα η παρατεταμένη ύφεση να δημιουργεί κύμα μετανάστευσης νέου επιστημονικού προσωπικού.
Ωστόσο, πέρα από αυτή τη δεδομένη δυσχερή κατάσταση που διαμορφώθηκε στον τομέα της εργασίας, στους νέους κυρίαρχα είναι τα συναισθήματα της αγωνίας και της απογοήτευσης για την κατάσταση και τις προοπτικές στην ελληνική οικονομία, αλλά και για το μέλλον, που προβλέπεται δυσοίωνο.
Αυτό που πάνω από όλα τονίζουν είναι ότι το υπάρχον πολιτικό σύστημα φέρει τις κύριες ευθύνες και ότι τους έχει «κλέψει» το μέλλον, έχει ευνουχίσει τα όνειρά τους και κυρίως έχει ισοπεδώσει κάθε ίχνος ελπίδας. Και αυτό είναι το χειρότερο: αν ζεις μία δύσκολη κατάσταση στο παρόν, ξέρεις ότι μπορείς να την παλέψεις για το μέλλον, το να ξέρεις όμως ότι και τίποτε στο μέλλον δεν μπορεί να την αλλάξει, τότε ισοπεδώνει μέσα σου κάθε διάθεση πάλης για τη ζωή και διεκδίκησης του μέλλοντός σου.
Ωστόσο, δεν πρέπει να χάσουμε την ελπίδα μας, είμαστε νέοι άνθρωποι, οφείλουμε να διδαχτούμε από τα τρομερά λάθη της προηγούμενης γενιάς, για να φτιάξουμε ένα καλύτερο μέλλον, αν όχι για εμάς τους ίδιους, τουλάχιστον για τα παιδιά μας.
*Η Άννα Ευθυμίου είναι Δικηγόρος, Δημοτική Σύμβουλος στο Δήμο Θεσσαλονίκης και Πρόεδρος της ΜΚΟ Ν.Ε.Ο.Ι.
[…] Συνέχεια…. thinkfree.gr […]