Ματς αποδείξεων και συμπερασμάτων στην Τούμπα

Γράφει ο Γιώργος Φραδελάκης

Έρχεται το παιχνίδι της Κυριακής ανάμεσα σε ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό και πραγματικά είναι πολλά αυτά που περιμένει ο κόσμος να δει και απ’ τις δύο ομάδες. Τόσο απ’ την πλευρά του «Δικεφάλου», όσο και από αυτή των «πρασίνων» έχουν δημιουργηθεί πολλά ερωτηματικά αλλά και προσδοκίες, που οι ίδιες οι ομάδες -με τα πεπραγμένα τους- δημιούργησαν και το ματς που ακολουθεί είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για να βγάλουμε κάποια -όχι απολύτως ασφαλή- συμπεράσματα.

Ξεκινάω με την ΠΑΟΚ γιατί είναι κατά γενική ομολογία αυτός που έχει δώσει τα περισσότερα δείγματα γραφής. Τον έχουμε δει απέναντι σε αδύναμες ομάδες του ελληνικού πρωταθλήματος, τον είδαμε απέναντι σε μέτριους αλλά και ποολύ καλούς αντιπάλους στις ευρωπαϊκές του υποχρεώσεις αλλά τον είδαμε και στα τρία απ’ τα τέσσερα ντέρμπι που έχει να δώσει σε κάθε γύρο. Και με αυτό της Κυριακής ολοκληρώνεται η σειρά των δυσκολότερων αγωνιστικών του υποχρέωσεων για το πρώτο μισό του πρωταθλήματος.

Παρακολουθήσαμε λοιπόν απ’ την ομάδα του Μπόλονι να δείχνει αρκετά διαφορετικά πρόσωπα στα εώς τώρα παιχνίδια που έχει δώσει, πρόσωπα που ξεκινούν απ’ το χαρακτηρισμό του «πολύ καλού» -σχεδόν «άριστου»- που φυσικά ήταν στο ματς της Τούμπας με την ΑΕΚ και φτάνουν στο κακό, εώς… αδιάφορο (που είναι χειρότερο), που ήταν αυτό με τον ΟΦΗ -και πάλι στην Τούμπα- όπου θεωρώ ότι είδαμε το χειρότερο φετινό ΠΑΟΚ. Φυσικά δεν έχασε όπως στο παιχνίδι του «Γ.Καραϊσκάκης» με τον Ολυμπιακό ή αυτό της Μόσχας αλλά η ομάδα της Θεσσαλονίκης δε μας έχει συνηθίσει σε τόσο «παγωμένες» εμφανίσεις. Τόσο άνευρο και χωρίς πάθος, είχαμε πολύ καιρό να δούμε το σύνολο του Ρουμάνου, από τότε μάλιστα που δε βρισκόταν καν αυτός στον πάγκο του. Αυτό το παιχνίδι, σε συμδυασμό με τη δεύτερη σερί απώλεια, στο ντέρμπι με το συμπολίτη –όπου και πάλι παρουσιάστηκε πολύ μέτριος- τον φέρνουν αρκετά πίσω βαθμολογικά, αφού εκτός ότι «γκρεμίστηκε» απ’ την κορυφή, έχει και δύο αγώνες περισσότερους απ’ τους δύο συνδιεκδικητές του τίτλου. Γιατί -κακά τα ψέματα- αυτό είναι πλέον το ζητούμενο για τον ΠΑΟΚ. Ούτε η δεύτερη θέση, ούτε η κατάκτηση του Κυπέλλου, ούτε και κάτι άλλο. Είναι ένα πρωτάθλημα, που συν τοις άλλοις θα φέρει και την οικονομικά «άνοιξη» στο σύλλογο.

Σε περίπτωση που το βράδυ της Κυριακής φύγει με άδεια χέρια, τότε θα έχει αφήσει από πολύ νωρίς στην άκρη κάθε όνειρο για το… κάτι παραπάνω και αυτή τη χρονιά. Πιστεύει κανείς ότι αυτό θα περάσει «αναίμακτα» απ’ τον πάντα απαιτητικό κόσμο της ομάδας. Η απάντηση είναι πως φυσικά και όχι, αφού σε συνδυασμό με το θωλό διοικητικό τοπίο, ο σύλλογος δε διανύει σίγουρα τις καλύτερες μέρες του, κάτι που αναπόφευκτα φέρνει εκνευρισμό και στην κερκίδα. Στο χέρι του ωστόσο είναι, το δικό του, του προπονητή του και φυσικά των παικτών του, να δείξει με πράξεις, πως είν’ εδώ, ότι πρέπει να τον φοβούνται και να τον υπολογίζουν οι αντίπαλοί του. Κι αυτό θα μπορέσει να το δείξει ΜΟΝΟ με τη νίκη.

Για το «τριφύλλι» τα πράγματα δείχνουν πως είναι σίγουρα καλύτερα, αφού το σύνολο του Ζεσουάλδο Φερέιρα, μετά από ένα τραυματικό καλοκαίρι, δείχνει να πηγαίνει απ’ το καλό στο… καλύτερο. Ωστόσο είναι και η ομάδα που αποτελεί το μεγαλύτερο αίνιγμα μέχρ στιγμής, καθώς παρ’ ό,τι στα παιχνίδια με τους λεγόμενους «μικρούς», πλην όμως πάντα επικίνδυνους αντιπάλους, έχει πάρει σχεδόν «10», δεν την έχουμε δει σε κανένα ντέρμπι. Το πρώτο για τον ΠΑΟ είναι αυτό της Τούμπας και είναι πολύ μεγάλη περιέργεια με την οποία αναμένουμε το πως θα παρουσιαστούν οι παίκτες του. Ο Λέτο με την παρέα του, έχουν δημιουργήσει πολύ υψηλές προσδοκίες στον κόσμο της ομάδας αλλά και σε ολόκληρο το φίλαθλο κοινό, δείχνοντας ν’ αφήνουν πίσω για τα καλά τα κακώς κείμενα του περασμένου καλοκαιριού. Το αποκορύφωμα φυσικά ήταν -δίχως αμφιβολία- το παιγνίδι με τον Εργοτέλη την προηγούμενη αγωνιστική. Τόσο πάθος, τόσοι αυτοματισμοί και τόσο δουλεμένη, ίσως να μην την έχουμε ξαναδεί την ομάδα του Πορτογάλου τα τελευταία τρία χρόνια.

Την έκπληξη όλων αυξάνει το γεγονός ότι φέτος περιμέναμε έναν υγειινό περίπατο του Ολυμπιακού -κάτι που μέχρι στιγμής δε φαίνεται- και τους «πράσινους» να μην αργούν να να κάνουν την πρώτη τους σοβαρή γκέλα, που αναπόφευκτα θα φέρει και μουρμούρα. Το ματς με τον Ατρόμητο, όπου και άφησε τους μοναδικούς του βαθμούς, ήταν ιδιαίτερο, τόσο για το γεγονός της αποβολής, όσο κι επειδή φέτος η ομάδα του Δώνη έχει δημιουργήσει πολλές προσδοκίες, οπότε πέρασε αψήφιστα αυτό το «στραβοπάτημα». Το μόνο που μένει λοιπόν να δούμε, είναι τι πρόσωπο θα δείξει το «τριφύλλι» στο πρώτο γερό crash test του πρωταθλήματος. Παίζει μ’ έναν -θεωρητικά- συνδιεκδικητή του τίτλου, αλλά και σε μία απ’ τις πιο «καυτές» έδρες. Θα μπορέσει να φανερώσει τις αρετές των προηγούμενων αγώνων και στη Θεσσαλονίκη ή όχι; Αν το κάνει και φύγει με τους τρεις βαθμούς, τότε θα έχει καταφέρει –αν μη τι άλλο- ν’ ανησυχήσει για τα καλά τους κατοικούντες εν Πειραιά. Ακόμα και η ισοπαλία δεν θα ήταν άσχημη αλλά το να μπει σε μία σειρά τριών ντέρμπι (ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Ολυμπιακό) με το δεξί, σίγουρα θα ήταν το ιδανικό. Στην περίπτωση της ήττας, αφενός θα δώσει το δικαίωμα στον αντίπαλό του να τον ξεπεράσει στη βαθμολογία -ξαναβάζοντάς τον στο «παιγνίδι»- και αφετέρουν θα προσγειώσει τον ίδιο ανώμαλα. Στο χέρι του βέβαια είναι ακόμα κι αυτό να το χρησιμοποιήσει υπέρ του. Εξάλλου τα καλύτερα μαθήματα σε μία ομάδα τα προσέφεραν ανέκαθεν οι ήττες…

Μπόλονι ή Φερέιρα λοιππόν, Βιερίνια ή Λέτο; Εϊναι σίγουρα πολλές οι μάχες που αναμένουμε με αγωνία να δούμε το βράδυ της Κυριακής. Όλοι θέλουν να δώσουν τις δικές τους αποδείξεις αλλά και τα δικά τους διαπιστευτήρια, όσο εμείς θα βγάζουμε τα πρώτα συμπεράσματα για τους πρωταγωνιστές της φετινής κούρσας…