Του Δημήτρη Στεφανάκη
«Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει». Αυτός ο φαινομενικά πομπώδης στίχος, σμιλεμένος με την αρτιότητα αρχαιοελληνικού λόγου, προαναγγέλλει το σημαντικότερο πνευματικό επίτευγμα της νεώτερης Ελλάδας, την ποίηση της. Είναι η στιγμή που ωριμάζει μια εξέχουσα ποιητική συνείδηση, ο ιταλοθρεμμένος Κόμης Διονύσιος Σολωμός. Προικισμένος με μια ισχυρή ελληνόφωνη φλέβα θα μαγευτεί από την προοπτική της ελληνικής εθνεγερσίας και θα θέσει την τέχνη του στην υπόθεση της αναγέννησης του έθνους. Σαν κοραϊκή καταβολάδα θα αστράψει στον πολεμόχαρο ουρανό της επαναστατημένης Ελλάδας και εκμεταλλευόμενος την ποιητική προφορική παράδοση της ελληνικής γλώσσας, θα θέσει τις βάσεις για αυτό που σήμερα θα ονομάζαμε, με κάποια δόση εθνικής αυταρέσκειας, θαύμα της ελληνικής ποίησης του εικοστού αιώνα.
μέσω Δημήτρης Στεφανάκης
