Α. Ηλιαδέλη: “Έχουμε περάσει και χειρότερα…”

ΑΠΟΡΙΕΣ / Η Άννα Ηλιαδέλη πρωταγωνιστεί στο μουσικό παραμύθι «Σίδερ» που ολοκληρώνει τις παραστάσεις του αυτή την Κυριακή 10/5 στις 12 το μεσημέρι, στο Θέατρο Έξω από τα Τείχη και απαντά στις «50 Απορίες του Freethinker» (επιμέλεια: Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος) / Γεννήθηκα στην Κοζάνη. Κλείνω όπου να ΄ναι τα 25. ‘Ωρες ώρες νιώθω πολύ μικρή. ‘Αλλες πολύ μεγάλη. Από το 2008 ήρθα στη Θεσσαλονίκη. Και από τότε άρχισε το ταξίδι. Νομική και Θέατρο. Το πρώτο από επιλογή. Το δεύτερο από εσωτερική ανάγκη. Πέρασα πολλές ώρες σε θεατρικό εργαστήρι (ΚΘΕΘ), θεατρικές ομάδες, δραματική σχολή (Β. Διαμαντόπουλος), σεμινάρια, ιδιαίτερα μαθήματα, βιβλιοθήκες, πρόβες. Έχω συμμετάσχει σε παραστάσεις ως ηθοποιός και ως performer και φέτος δοκίμασα πρώτη φορά τις ικανότητές μου στη συγγραφή σεναρίου. Αν είχα τη δυνατότητα να επιλέξω, θα ξαναέκανα τα ίδια λάθη.

1. Καφέ ή τσάι; / Άκου τσάι! Καφέ φυσικά!
2. Πρωινή συνήθεια / Βλ. Απάντηση στην ερώτηση 1!
3. Δεν θα ήθελα να είμαι/ φίλη μου.
4. Δεν αλλάζω με τίποτε / τον αδερφό μου. (Ναι, το ξέρω και να ήθελα δεν γίνεται.)
5. Θαυμάζω / Τη μαμά μου. Αυτή μου έρχεται πρώτη στο μυαλό.
6. Αγαπημένη μου γωνιά / Στην κουζίνα αδελφές μου, στην κουζίνα!
7. Αγαπημένο μαγαζί/ Οι 4 εποχές στη Θεσσαλονίκη. Ακόμη κι αν δεν πολυπηγαίνω πια.
8. Η μυρωδιά που με τρελαίνει / Το άρωμά του ΣΠ μου 🙂
9. Η πρώτη μου ανάμνηση/ Η γιαγιά μου… γλυκιά μου τι καλά να ήσουν ακόμα μαζί μας.
10. Η τελευταία φορά που ντράπηκα ήταν… / Να τις προάλλες σε μια εκδρομή στην εξοχή φοβήθηκα να περάσω το στενό πέρασμα προς κάτι καταρράκτες, κόλλησα στο μέσο της διαδρομής, έβαλα τα κλάματα, σταμάτησα την κυκλοφορία των επισκεπτών μέχρι που ένας ευγενικός κύριος ήρθε και με τράβηξε πίσω.
11. Δεν το γνωρίζετε αλλά είμαι καλή / Στη μαγειρική! 🙂
12. Αγαπημένος τόπος/ Το μυαλό, όταν αδειάζει από σκέψεις. Κι όμως, γίνεται!
13. Απόδραση είναι / από ένα ταξίδι στην Κούβα, μέχρι ένας καφές σε κυλικείο… αρκεί να σε κάνει να νιώσεις όμορφα!
14. Το ανεκπλήρωτο που με σημαδεύει / Μακριά από μας!
15. Η στιγμή που με άλλαξε για πάντα / Δεν έχει έρθει ακόμη.
16. Ήρωάς μου είναι / Κάποτε είχα έναν. Του το είχα πει. Τώρα μεγάλωσα γι’ αυτά.
17. Με τρομάζει/ το σκοτάδι, οι καρχαρίες , αυτός που πρωταγωνιστεί στο “Κουρδιστό Πορτοκάλι” και οι άνθρωποι που δεν τα έχουν βρει με τον εαυτό τους.
18. Πιστεύω εις/ τις δυνατότητες του ανθρώπου!
19. Πατρικό σπίτι / Εκεί που κοιμάσαι ακόμα σε σεντόνια με την Ποκαχόντας.
20. Το χωριό μου/ Ας μη μιλήσουμε για αυτό. Είμαι ευαίσθητη σε αυτό το θέμα.
21. Φιλία εστί / Φέρνω στο μυαλό μου κάποια ονόματα ανθρώπων που ό,τι και να μου κάνουν θα τους το συγχωρέσω.
22. Ευτυχία / Τα 3 δευτερόλεπτα που κάνεις ένα “αψού” και καταφέρνεις να ανασάνεις , ενώ είσαι συναχωμένη. Αυτό ΕΙΝΑΙ ευτυχία.
23. Επιτυχία / Ο δρόμος από τη μία αποτυχία στην άλλη πιστεύοντας ότι… ”αυτή τη φορά θα πάει καλύτερα”.
24. Ωριμότητα / Καμιά! Αλλά είναι θέμα επιλογής.
25. Τις νύχτες ονειρεύομαι/ Ονειρεύομαι και τις μέρες. Ακόμη και με ανοιχτά μάτια.
26. Πατρίδα / Ακόμα δεν ξεπεράστηκε αυτός ο καημός ;
27. Ελευθερία είναι/ να κάνεις ό, τι θέλεις χωρίς να βλάπτεις τους άλλους ή τον εαυτό σου. Οριακά το λες και αδύνατο!
28. Αγαπημένο τραγούδι/ Kustino Oro – Bregovic
29. Αγαπημένος στίχος / “Χωρίς αυτή τη σκοτεινιά, τα χρόνια μένουν άδεια” – Σ. Μάλαμας
30. Αγαπημένος ποιητής/ Ν. Χριστιανόπουλος
31. Αγαπημένο βιβλίο / Το Κομμάτι που λείπει συναντά το Μεγάλο Ο – Σ. Σίλβερσταϊν
32. Αγαπημένος ζωγράφος/ Κλιμτ
33. Αγαπημένη ταινία / Equus
34. 3 Ελληνικότητα / Ενδεικτικά  θα  αναφέρω  ονόματα  Ελλήνων:  Η.  Κασσιδιάρης,  Α. Γεωργιάδης , Θ. Αναστασιάδης , Α. Κανάκης , Π. Ψωμιάδης , Μ. Ντενίση, Φ. Σκορδά, Λ. Λαζόπουλος , Ε. Κορκονέας , Τ. Στεφανίδου, Π. Παντελίδης… Μισό λεπτό να απολυμάνω το πληκτρολόγιο και συνεχίζω…
35. Πατριωτισμός/ Τελευταία φορά που βγήκε από το στόμα μου αυτή η λέξη ήταν όταν διάβαζα Συνταγματικό Δίκαιο για τη σχολή (άρθρο 120 παρ. 4Σ αν δεν κάνω λάθος: “ Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων….”). Μεγάλες στιγμές
36. Αγαπημένη πόλη/ Η καβαφική πόλις.
37. Αγαπημένο νησί / Αυτό που θα μετοικήσω κάποτε και θα έχω το δικό μου ταβερνάκι. Δεν έχω αποφασίσει ποιο, όμως.
38. Μου λείπει στην πόλη / κανένα πανηγύρι…δεν γίνονται τέτοια events εδώ!
39. Λιτός βίος  θα  πει…  /  Απλή Ζωή;  Ξέρω  κι  εγώ; Όσο  πιο Λιτό  τον  κάνουν, τόσο  πιο περίπλοκος μοιάζει.
40. Πολιτική στα χρόνια της κρίσης/ Βαρετή. Η ερώτηση εννοώ.
41. Τέχνη στα χρόνια της κρίσης / Πανικός. Στην κυριολεξία. Οργίασαν οι δημιουργοί επί κρίσης. Μόνο που θα σου πουν “ξέρεις ,λεφτά δεν έχει… το κάνουμε για μας”. Η κρίση στα χρόνια της Τέχνης θα έλεγα.
42. Μένουμε Ελλάδα ή φεύγουμε;/ Χμμμ…είναι βαριά η ξενιτιά…Δεν θα το έκανα νομίζω.
43. Θέλω μια Ευρώπη που / θα μπορείς να φτάνεις από τη μια μεριά στην άλλη εύκολα και φθηνά (αν και κατανοώ ότι η ερώτηση είχε πολιτικοκοινωνική σκοπιά.)
44. Αντίσταση στην κρίση / Καλή καρδιά… Τι άλλο έμεινε; Και σταματήστε να ψωνίζετε από τα jumbo. Αλλιώς, θα βγάζουν διαρκώς νέες διαφημίσεις!
45. Το μήνυμα στους πολιτικούς / Μπράβο! Όχι, μπράβο!
46. Το μήνυμα στον κόσμο/ Να αγαπάτε τα ζώα.
47. Η παρήγορη σκέψη; / Έχουμε περάσει και χειρότερα.
48. Η θετική σκέψη; / Έχουμε περάσει και χειρότερα. Ουπς! Είπα το ίδιο;
49. Κάνω like / συνέχεια… Οκ, ξέρω πρέπει να κοιτάξω λιγάκι την εξάρτησή μου από το facebook.
50. Η ζωή μου με 6 λέξεις… / Θα μπορούσε να είναι κωμική ταινία.

Θέλω να σε πω κάτι ακόμη / Μέχρι και την Κυριακή 10 Μαΐου παίζω στο “Σίδερ” στο Θέατρο Έξω από τα Τείχη σε σκηνοθεσία Γ. Περδίκη. Ο “Σίδερ” είναι ένα μουσικό παραμύθι για παιδιά που θέλουν να μεγαλώσουν και για μεγάλους που θέλουν να νιώσουν παιδιά. Είναι μια ιστορία για το πώς δημιουργήθηκε ο κόσμος. Μόνο που τυχαίνει στην ίδια ιστορία ο κόσμος να καταστρέφεται κιόλας. Και να ξαναδημιουργείται. Και να καταστρέφεται πάλι. Και πάλι από την αρχή… Ο Σίδερ ξεκίνησε ως ένα παιδικό παιχνίδι για να φτάσει να γίνει ο ένας και παντοτινός άρχοντας του σύμπαντος. Δημιουργήματά του Εκείνη και ο Βόρειος Άνεμος ξετυλίγουν την ιστορία με μουσικές, τραγούδια, χρώματα… Τι είναι ο Σίδερ; Ένα παιχνίδι είναι… Ας παίξουμε, λοιπόν!