Στους καιρούς της κρίσης, παίδες μου όμορφοι και καλοί… οι άνθρωποι γίνονται σχεδόν αγνώριστοι. Υιοθετούν μετ’ ευκολίας ακραίες θέσεις που τις ακούς και σου σηκώνεται η τρίχα, άλλοτε γλείφουν με προσήλωση εκεί όπου άλλοτε έφτυναν… ενίοτε πέφτει και το ξύλο της αρκούδας, όπως σε μια Εφορία σήμερα, το πουρνό πουρνό. Τι θλίψη, τι απαξία, Θεέ μου…
Διά χειρός Αναστασίας Καλλιοντζή
[…] thinkfree.gr Tweet(function() { var po = document.createElement('script'); po.type = 'text/javascript'; po.async […]