Η στήλη παραχωρείται σήμερα στον συνεπή αναγνώστη και εκλεκτό φίλο, Ανδρέα Τ. Λουκά, πρόσφυγα από το Αγριδάκι της κατεχόμενης Κερύνειας μας. Μου γράφει…
«Την Κυριακή, 25/09/2011, στο άρθρο σου με τίτλο “Φοβούμαστε τα σφάλματα του Προέδρου…”, στο τέλος κατέληγες με το ερώτημα: “Πότε αυτός ο τόπος θα γεννήσει έναν πραγματικό ηγέτη, που θα σκέφτεται πρώτα τα συμφέροντά της Κύπρου και την επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού;”. Προ τριών εβδομάδων, ο Γιώργος Κολοκασίδης, ο εκπαραθυρωθείς υπό του Καρογιάν, αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ, σε συνέντευξή του προς τους δημοσιογράφους αδελφούς Ηλιάδη, από το ραδιοσταθμό, “Ο Λόγος”, είπε και τα εξής, περίπου: “Αν όλοι οι άλλοι Κύπριοι πολιτικοί θεωρηθεί πως στο μυαλό τους έχουν την επιβίωση του Ελληνισμού στην Κύπρο (σημείωση του γράφοντος), ο Χριστόφιας εκείνο που επιδιώκει είναι ένα πολυπολιτισμικό συνονθύλευμα από Τούρκους, Τ/κ και έποικους, μετανάστες απ’ όλη την Ασία και τους οπαδούς του ΑΚΕΛ. Οι υπόλοιποι Ε/κ, αφού δεν τον θέλουμε ή διαφωνούμε με τη λύση που επιδιώκει, να πάμε να πνιγούμε!..”!
»Όταν πριν από τριάμισι χρόνια η πλειοψηφία του κυπριακού λαού, άσκεφτα και επιπόλαια, με την ψήφο της, ανέδειξε Πρόεδρο της Δημοκρατίας το Δημήτρη Χριστόφια, κάποιοι άνθρωποι σε αυτόν τον τόπο περιέπεσαν σε μαύρη απελπισία. Επειδή είχαν τα μάτια και τα αφτιά τους ανοιχτά και είδαν το Δημήτρη Χριστόφια και την πλειοψηφία της Κ.Ε. του κόμματός του να θρηνούν και να εξοργίζονται εναντίον της πλειοψηφίας του κυπριακού λαού, επειδή δεν τους υπάκουσε, και εναντίον του αείμνηστου Παπαδόπουλου, επειδή και εκείνος τους “ξεγέλασε” και απέρριψε το σχέδιο Ανάν. Και από την επομένη άρχισαν τον αγώνα για επαναφορά του Σχεδίου και τσιμεντώματος του ΝΑΙ. Εκείνο το Σχέδιο, άσχετα από τις μπούρδες των υποστηριχτών του, ήταν η επιβράβευση και ο εξαγνισμός της Τουρκίας (Ντάνιελ Φριντ, για όσους έχουν μνήμη…), η επαναφορά του σαν ΔΔΟ, τίποτε απολύτως άλλο δεν είναι, από εξυπηρέτηση των συμφερόντων της Τουρκίας! Και η συστηματική τοποθέτηση σε καίριες θέσεις της Κυβέρνησης Χριστόφια, επίλεκτων και εν πολλοίς εμπαθών υποστηρικτών του Σχεδίου, αυτό ακριβώς σημαίνει!
»Εξάλλου, τι χρείαν άλλη έχουμε στοιχείων, από τα λόγια του Δ. Χριστόφια, από την έδρα των ΗΕ, όπου υποσχέθηκε στους Τούρκους μερίδιο από τον φυσικό πλούτο της Κύπρου, θέτοντας τον πρότερό του πολιτικό βίο σαν εγγύηση για τις υποσχέσεις του; Εκείνο, βέβαια, που παρέλειψε να πει, αλλά και μόνο ο διορισμός της είναι αρκούντως ικανοποιητική υπογράμμιση, είναι πως επιπρόσθετη εγγύηση για τους Τούρκους είναι και η παρουσία της κ. Πραξούλλας Αντωνιάδου στην Κυβέρνηση τής δυστυχούς Κυπριακής Δημοκρατίας. Αλλά, φίλε μου, το να ρίχνουμε όλα τα άδικα μόνο στο Χριστόφια, νομίζω πως τον αδικούμε! Επειδή, τι θα μπορούσε να κάνει μόνος με τη μειοψηφία του κόμματος του, αν δεν είχε την ΕΡΓΟΙΣ υποστήριξη ΟΛΩΝ των άλλων πολιτικάντηδων του τόπου;
»Διαφωνεί, δηλαδή, μαζί του ο Νίκος Αναστασιάδης, επειδή έβαλε σήμερα το προσωπείο της πομπώδους φραστικής αντιπολίτευσης; Μήπως ο… αδικημένος, υπό του κ. Χριστόφια, Μάριος Καρογιάν; Μήπως ο άχρους κ. Ομήρου; Αλλά αν διαφωνούσαν με όσα κάνει εναντίον του κυπριακού λαού αυτοί, μήπως δεν θα έκαναν κάτι πρακτικό για να τον εξαναγκάσουν σε παραίτηση; Αν, λοιπόν, κάτω από τις σημερινές δραματικές συνθήκες δεν ξεμύτισε ακόμα ένας άξιος άνθρωπος για να δώσει ελπίδα στον κυπριακό λαό, πότε θα εμφανιστεί; Όταν όλη αυτή η ομοχειρία ολοκληρώσει το έργο της; Για να κάνει τον κατόπιν εορτής ήρωα, επί καπνιζόντων ερειπίων;».
Του Σάββα Ιακωβίδη