Αρχική TF.STORIES “ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΕΙΣΒΑΛΛΕΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ”

“ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΕΙΣΒΑΛΛΕΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ”

0
1616
ΤΡΕΙΣ ΕΥΧΕΣ, Μαριλένα Βασιλειάδου / δημοσιογράφος, μέλος της παρέας του thinkfree
Οι φίλοι, συνάδελφοι και οι συνεργάτες του thinkfree μπλέκουν με ισοδύναμα, σύμφωνα συμβίωσης και μηχανές του χρόνου και υποδέχονται με “3 ευχές” το 2016!

Τι θα ευχόσασταν να προβλέπει το… σύμφωνο συμβίωσής σας με το 2016; Αγωνία… Μην αφήσουμε την οικονομική κρίση, να εισβάλει στην ψυχή, τις φιλοδοξίες και τα όνειρά μας αλλά και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τον συνάνθρωπό μας. Ευχή… παρά τις επικρατούσες συνθήκες, να υπάρχουν πάντα δημιουργικά, αισιόδοξα άτομα, κάθε ηλικίας, που ακολουθούν την καρδιά τους και προσφέρουν κάτι καινούριο σε αυτή την… “σκουριασμένη” χώρα!

Αν είχατε τη δυνατότητα να ζητήσετε ένα «ισοδύναμο» για τη Θεσσαλονίκη του 2016, ποιο θα ήταν αυτό; Το μετρό!;;; Πολίτες με ανοιχτά μάτια και μυαλά, πρόσφορο έδαφος για δίκαιη εργασία, ανάπτυξη τουρισμού και ενοποίηση των διαφόρων μειονοτήτων της πόλης (ναι υπάρχουν!). Τέλος, περιμένω από έναν δήμαρχο που έχει ιδρύσει την ΜΚΟ “Αρκτούρος”, να δείξει μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση στο θέμα των αδέσποτων ζώων, που απλώς στειρώνονται και αφήνονται στην τύχη τους. Μια ευχή ωστόσο να παραμείνει η ζωντανή, αιώνια ηλιόλουστη πόλη, με τον γαλάζιο ορίζοντα, όπως ακριβώς την γνώρισα, τέσσερα χρόνια πριν!

Επειδή κάθε πέρσι και καλύτερα, σε ποια Χριστούγεννα – Πρωτοχρονιά θα ευχόσασταν να σας μεταφέρει η μηχανή του χρόνου; Αλίμονο αν στη ζωή πορευόμασταν με το motto, κάθε πέρσι και καλύτερα! Κάθε ημέρα, είναι μια κενή σελίδα, που περιμένει να την γεμίσουμε με ιστορίες και συναισθήματα· που και που καλό είναι να επιστρέφουμε σε προηγούμενες σελίδες και να τις διαβάζουμε με νοσταλγία, ποτέ όμως δεν πρέπει να χανόμαστε στη δίνη του παρελθόντος.  Σήμερα είπα να ξεφυλλίσω το βιβλιαράκι μου και να σας διηγηθώ τα όμορφα Χριστούγεννα, στο Trauberg, ένα χιονισμένο χωριουδάκι, κοντά στα Τσέχικα σύνορα. Με ζεστή παρέα, σπιτικό φαγητό και…πολύ πλέξιμο, είχε κυλίσει εκείνο το τριήμερο, τις τελευταίες μέρες του 2010 για να ακολουθήσει, λίγες μέρες αργότερα, το ταξίδι μου στη Βιέννη και μία από τις ομορφότερες πρωτοχρονιές της ζωής μου, με μία παρέα 15 νέων ανθρώπων, από Αυστρία, Ισπανία, Αγγλία, Μάλτα, Ιταλία, Ελλάδα, με τους οποίους γνωρίσαμε όλη την πόλη με τα πόδια,κοιμόμασταν στρωματσάδα και πλέναμε τα δόντια μας σε μία εξωτερική βρύση, στους -5 βαθμούς! Μια τελευταία ευχή; Ζήστε! Οι μέρες που πέρασαν ανήκουν στο παρελθόν και οι μέρες που θα έρθουν μας περιμένουν να τις δημιουργήσουμε!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ