ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ Γράφει η Έλενα Αρτζανίδου / συγγραφέας-εκπαιδευτικός / ardjanidou.psichogios.gr
Πες ένα βιβλίο: “Στα μονοπάτια της νιότης”, Λίτσα Ψαραύτη, εξώφυλλο: Εύη Τσακνιά, εκδ.Πατάκη.
Γιατί! Είναι μια συναρπαστική, συγκινητική, με γοργούς ρυθμούς ιστορία.
Ένα νησί στο Ανατολικό Αιγαίο, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, πόλεμος, αντίσταση, πείνα, περηφάνια ,αξιοπρέπεια, έρωτας, εμφύλιος, φυγή, ενοχές, επιστροφή και η λύτρωση.
Τόσα πολλά, τόσο δυνατά γραμμένα καλύπτοντας μια μεγάλη περίοδο της Ιστορίας της χώρας ,της ιστορίας του κάθε ανθρώπου εκείνης της ταραγμένης εποχής.
Η δράση πλημμυρισμένη από εντάσεις, δυνατές περιγραφές, ολοζώντανες εικόνες κρατούν από τη αρχή μέχρι τέλους τον αναγνώστη.
Μια ιστορία που με ευκολία κινείται από το χθες στο σήμερα της ηρωίδας Δάφνης, δίχως στιγμή να χάνει τον ρυθμό της.
Μια πρωτοπρόσωπη αφήγηση της Δάφνης που κρατά σε εγρήγορση τον αναγνώστη.
Μια ιστορία για τον Έλληνα και την Ελληνίδα του πολέμου.
Μια ιστορία για την συμπεριφορά του κατακτητή.
Μια ιστορία να διαδραματίζεται στην ύπαιθρο εκείνης της εποχής με όλα τα καλά της και τα αρνητικά των κοινωνιών σε δύσκολες εποχές.
Ένα αριστούργημα.
Οπισθόφυλλο: Ένας εφηβικός έρωτας και μια μοιραία παρανόηση που στοίχισε τη ζωή ενός ανθρώπου ζωντανεύουν στην ψυχή της ηρωίδας όταν, μεγάλη πια, επισκέπτεται το νησί που γεννήθηκε και πρέπει ν’ αντιμετωπίσει τα φαντάσματα του παρελθόντος.
Δεκατεσσάρων χρονών η Δάφνη κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, μαζί με τον δεκαεξάχρονο Οδυσσέα, μαθητές και οι δύο του γυμνασίου, βοηθούσαν με πάθος και ενθουσιασμό την Εθνική Αντίσταση. Ο χρόνος χώρισε τα ερωτευμένα παιδιά, όμως εκείνη η φλόγα δεν έσβησε ποτέ. Η επιστροφή της Δάφνης στο νησί για επαγγελματικούς λόγους και η συνάντησή της με τον Οδυσσέα θα ξαναζωντανέψουν τα αισθήματα που τους έδεναν. Ποιο τέλος μπορεί να δοθεί σε μια τέτοια ιστορία, όταν οι πρωταγωνιστές της την έχουν αφήσει για δεκαετίες ανολοκλήρωτη;
Ποιος το έγραψε: Η πολυβραβευμένη Λίτσα Ψαραύτη καταθέτει μια ακόμη λογοτεχνική, άρτια, αντιπολεμική ιστορία, με τον έρωτα να γεννιέται ανάμεσα σε δυο εφήβους την εποχή του πολέμου, την εποχή που η μπότα του Γερμανού έσπερνε τον τρόμο και τον φόβο.
Η συγγραφέας Λίτσα Ψαραύτη, με ευκολία μιλά για όσα σκοτεινά σημάδεψαν το νησί και όλη την Ελλάδα την περίοδο 1941 μέχρι και το τέλος του εμφυλίου.
Η πένα της, όπως πολύ καλά ξέρει, γέννησε ένα μεγάλο έργο που συνομιλεί απευθείας με τους νέους και στοχεύει την καρδιά τους. Παράλληλα φωτίζει ιστορικές περιόδους θέλοντας τη διατήρηση της μνήμης, γιατί λαός χωρίς μνήμη είναι νεκρός.
Η ιστορίας της ρέει, γεννά, αναγκάζει, προκαλεί, παίρνει θέση, ξεγυμνώνει την αλήθεια και λυτρώνει και όλα αυτά από την πένα της που λάμπει.
Η συγγραφέας Λίτσα Ψαραύτη ήταν, είναι και θα είναι στο κάδρο «των Μεγάλων Δημιουργών».
Εξώφυλλο: Το εξώφυλλο εποχής είναι από την ταλαντούχα Εύη Τσακνιά.
Ωραία παράγραφος: … «Μάνα, είσαι εσύ; Έλα πιο κοντά να σε δω» είπα ξέπνοη.
Δεν κουνήθηκε από τη θέση της.
«Το ξέρεις ότι είμαι εγώ. Πάντα ήμουνα δίπλα σου».
Μια βαθιά λύπη σκέπαζε το πρόσωπό της. Ένιωθα τη μυρωδιά της, την ευωδιά του κόρφου της, όπως τότε που ήμουνα παιδί και μ’έπαιρνε στην αγκαλιά της. Είναι μερικές μυρωδιές που δεν ξεχνιούνται ποτέ, όσα χρόνια κι αν περάσουν.
«Δάφνη, δε φοβήθηκες το άδικο που πήγες να κάνεις; Πώς τολμάς και βλέπεις το πρόσωπο της Παναγιάς; Φύγε όσο είναι ακόμα καιρός. Τότε μόνο θα γαληνέψει η ψυχή μου».
« Θα φύγω, μάνα, το αποφάσισα. Θα πράξω το σωστό όπως με είχες μάθει να κάνω»…σελ.121
Απευθύνεται: Σε έφηβους και ενήλικες που αναζητούν τέτοιες ξεχωριστές ιστορίες.
Με το τέλος της ιστορίας νέοι και ενήλικες θα κάτσουν να σκεφτούν, να ψάξουν και να κρατήσουν ψηλά την Ιστορική μνήμη του τόπου μας.
Το προτείνεις; Το προτείνω στο σπίτι, στο σχολείο για να διαβαστεί και αντί Ιστορίας στεγνής με νούμερα και αριθμούς, μελετώντας το και συζητώντας το η Ιστορία θα ριζώσει και ποτέ δε θα ξεχαστεί. Επίσης σε Βιβλιοθήκες, στο ταξίδι με το πλοίο, στις διακοπές.