“Είναι λυπηρό να ζεις στην πιο όμορφη χώρα του κόσμου και να αναζητάς μια καλύτερη ζωή στο υγρό και μουντό περιβάλλον άλλων ευρωπαϊκών χωρών”
Κωνσταντίνος Καβακιώτης, ηθοποιός
Συνέντευξη στον Γιάννη Θ. Κεσσόπουλο / gkessopoulos@gmail.com
Με αυτή την αφορμή, είχαμε την ευκαιρία για δυο τρεις κουβέντες…
Ένας “διεθνής παίκτης” στο ΚΘΒΕ, ως Μάκμπεθ. Πως προέκυψε η συνεργασία; Οι προηγούμενες συνεργασίες μου στο Λονδίνο με την αγαπημένη μου και εξαιρετικά πολυτάλαντη σκηνοθέτιδα Αναστασία Ρεβή όπως επίσης και το γεγονός πως πίστεψε σε μένα, είναι οι λόγοι που είμαι εδώ.
Ποια χαρακτηριστικά θα έχει ο Μάκμπεθ του ΚΘΒΕ; Σκωτσέζικα Highlands – Δράση – Υπερφυσικά Στοιχεία – Αίμα… όλα αυτά με μια θεαματική και περίτεχνη σκηνοθεσία που πιστεύω θα αφήσει εποχή… Είναι μια επική παραγωγή… τα υπόλοιπα επί σκηνής.
Έχοντας πολύ σημαντική επαγγελματική εμπειρία σε χώρες της Ευρώπης, ποιες είναι οι εντυπώσεις σου από τη θεατρική Θεσσαλονίκη; Νομίζω ότι σε πολλές πτυχές του θεατρικού γίγνεσθαι της πόλης, επειδή δυστυχώς δεν υπάρχουν χρήματα ούτε και η ανάλογη στήριξη από το κράτος, απουσιάζει ο επαγγελματισμός και πολλές φορές δίνεται η εντύπωση πως το να είσαι ηθοποιός είναι περισσότερο χόμπι παρά επάγγελμα.
Πως βλέπεις γενικότερα τη Θεσσαλονίκη σαν πόλη; Πως μας βλέπει ένα μάτι που έρχεται απ’ έξω; Η Θεσσαλονίκη είναι η πόλη που αγαπώ από μικρός. Έζησα εδώ 7 χρόνια πριν φύγω για την Αγγλία. Έχει αλλάξει, η οικονομική κρίση την ‘μίκρυνε’, αλλά τουλάχιστον κρατήθηκε η ταυτότητά της. Ευτυχώς οι άνθρωποί της, είναι το ίδιο ζεστοί, φιλόξενοι και ανοιχτοί και είμαι σίγουρος πως θα έρθουν καλύτερες μέρες για όλους.
Πολυδιάστατο βιογραφικό. Και αθλητής χάντμπολ, και πτυχιούχος θεολογίας, και πολύγλωσσος. Βοηθούν όλα αυτά στο να γίνει κάποιος καλός ηθοποιός ή αποτελούν απλώς τα συμβατικά βήματα μιας κλασικής –επιτυχημένης, αλλά κλασικής- πορείας; Στον αθλητισμό μαθαίνεις την ομαδικότητα, την άμιλλα και το να συναγωνίζεσαι για ένα κοινό στόχο, το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στο θέατρο. Εκεί ο ηθοποιός θα πρέπει να είναι σαν ένα σφουγγάρι: όσο περισσότερες γνώσεις / ερεθίσματα / εικόνες ‘ρουφήξει’ στη ζωή του, τόσο περισσότερα θα διοχετεύσει στη σκηνή. Δεν μπορείς να είσαι ηθοποιός και να είσαι μονοδιάστατος, θέλει πολυχρωμία η Τέχνη. Τώρα η ‘επιτυχημένη πορεία’ είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων που τις περισσότερες φορές δεν μπορούμε να ελέγξουμε.
Ζούμε σε μια περίοδο που η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίση και οι νέοι άνθρωποι μεταναστεύουν, φεύγουν στο εξωτερικό για μια καλύτερη ζωή. Ως ένας νέος άνθρωπος που κάνει καριέρα στο εξωτερικό, τι σκέφτεσαι; Για τους νέους, για το φευγιό, για την κρίση, για την Ελλάδα; Είναι λυπηρό να ζεις στην πιο όμορφη χώρα του κόσμου και να αναζητάς μια καλύτερη ζωή στο υγρό και μουντό περιβάλλον άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Μας λείπει τόσο πολύ η χώρα μας. Η αλήθεια είναι όμως, πως η συνθήκες ζωής στο εξωτερικό σου παρέχουν μια σιγουριά και μια εξέλιξη, κάτι που χάσαμε στην Ελλάδα…
Ως απόφοιτος της θεολογίας, θα ήθελα ένα σχόλιο για το σύμφωνο συμβίωσης, τα δίκια και τα άδικά του. Πιστεύω πως ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να ζει όπως θέλει, αν δεν ενοχλεί τους συνανθρώπους του. Ο Ιησούς Χριστός μας μίλησε για αγάπη μην το ξεχνάμε, αυτή είναι και ο πυρήνας της θρησκείας μας.
Ένα σχόλιο για την πολιτική πολιτισμού στην Ελλάδα, ιδίως την τρέχουσα περίοδο; Δεν έχω άποψη καθώς ζω στο Λονδίνο εδώ και 8 χρόνια…
Τέλος, ένα σχόλιο για το ΚΘΒΕ που βιώνει την απαξίωση της πολιτείας, ιδίως εδώ και ενάμιση χρόνο. Ένα μήνυμα προς την πολιτεία; Όλοι οι εργαζόμενοι του ΚΘΒΕ είναι ΗΡΩΕΣ σε δύσκολους καιρούς καλούνται να καταθέτουν την ψυχή τους καθημερινά, όντας απλήρωτοι 3 μήνες… με θλίβει και μόνο που το αναφέρω. Είμαι πολύ περήφανος για τους συνεργάτες μου, καθώς δίνουν ό,τι καλύτερο έχουν αφήνοντας πίσω την απαξίωση της ανύπαρκτης κρατικής μέριμνας. Η πολιτεία δεν τροφοδοτεί τις Τέχνες κάτι που θα έπρεπε σε τέτοιες αδιέξοδες περιόδους να είναι πρωταρχική της μέριμνα.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
To Kρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει το έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ «Μακμπέθ», σε σκηνοθεσία Αναστασίας Ρεβή, στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Έναρξη: Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2016. Το αριστούργημα του Σαίξπηρ σε μετάφραση του Δημήτρη Δημητριάδη και σε μια νέα σκηνοθεσία που θυμίζει γοτθικό παραμύθι από την Αναστασία Ρεβή, καλλιτεχνική διευθύντρια της βραβευμένης θεατρικής ομάδας Theatre Lab Company με έδρα το Λονδίνο.
«ΜΑΚΜΠΕΘ» του Ουίλλιαμ ΣαίξπηρΘέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
Έναρξη: 15/1/2016
Με την υποστήριξη του British Council
«ΜΑΚΜΠΕΘ»
Συντελεστές
Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης
Σκηνοθεσία: Αναστασία Ρεβή
Σκηνικά-κοστούμια: Μάιρα Βαζαίου
Μουσική: ”Δαιμονία Νύμφη” [Εύη Στεργίου, Σπύρος Γιασαφάκης]
Video Art-φωτισμοί: Γιάννης Κατσαρής
Βοηθός σκηνοθέτη, σκηνογράφου, ενδυματολόγου: Εύα Κωνσταντινίδου
Β’ Βοηθός ενδυματολόγου: Αλέξανδρος Τωμαδάκης
Βοηθός Video Art: Jean Wong
Οργάνωση παραγωγής: Αθανασία Ανδρώνη
Παίζουν με αλφαβητική σειρά: Μάνος Γαλανής (Λέννοξ, Δολοφόνος), Γιάννης Γκρέζιος (Ρος), Βασίλης Ισσόπουλος (Μάλκομ, Δολοφόνος), Κωνσταντίνος Καβακιώτης (Μακμπέθ), Νίκος Καπέλιος (Μακντάφ), Άννα-Μαρία Κεφάλα (Μάγισσα, Κυρία του παλατιού), Γιάννης Καραμφίλης (Μπάνκο), Μαρία-Ελισάβετ Κοτίνη (Μάγισσα, Κυρία του παλατιού), Κωνσταντίνος Λιάρoς (Ντοναλμπέιν, Δολοφόνος, Κέθνες), Αντώνης Μιχαλόπουλος (Λοχίας, Φλίανς, Σερβιτόρος, Μέντεθ, Αγγελιοφόρος), Μαριάννα Πουρέγκα (Μάγισσα, Κυρία του παλατιού), Εύη Σαρμή (Λαίδη Μακντάφ, Εκάτη, Σέιτον), Βασίλης Σπυρόπουλος (Βασιλιάς Ντάνκαν), Πολυξένη Σπυροπούλου (Λαίδη Μακμπέθ), Γιάννης Χαρίσης (Θυρωρός, Γέροντας γιατρός), Μαρία Χριστοφίδου (Μάγισσα, Κυρία των τιμών).
Συμμετέχει επίσης ο Αλέξανδρος Τωμαδάκης