Του Γιάννης Κεσσόπουλος
Νομίζω ότι κάθε πολίτης που λέγεται δημοκρατικός εμφορείται από συγκεκριμένες αρχές. Μία από αυτές συνεπάγεται τη μη αποδοχή της βίας από όπου κι αν προέρχεται. Επειδή στην Ελλάδα μας αυτό δεν φαίνεται να είναι δεδομένο εδώ και πολλά χρόνια και για ορισμένες πλευρές του πολιτικού φάσματος υπάρχει αποδοχή της βίας αναλόγως από που προέρχεται, καλό είναι να επαναλαμβάνουμε ξεκάθαρα το αυτονόητο: δημοκρατία με βία και απειλή, είτε σωματική είτε φραστική, δεν υπάρχει. Επομένως μπράβο στη ΝΔ, στον Καλαφάτη και τους “εντάξει” και σε όποιον καταδίκασε χωρίς αστερίσκους τη βία κατά του Μπουτάρη αλλά και κατά οποιουδήποτε δημάρχου, όχι επιλεκτικά και μόνο με τους… εναλλακτικούς. Πρέπει να το πούμε το μπράβο. Εάν δεν είμαστε υποκριτές.
Υ.Γ.1 Το ποιος και πως καλλιεργεί το φασισμό εδώ και χρόνια είναι άλλο κεφάλαιο. Το έχω γράψει πολλές φορές σε ανύποπτο χρόνο (τελευταία στην εφημερίδα thessnews.gr), ίσως το αναδημοσιεύσω κι ας περνάει πάντα σχεδόν στο ντούκου.
Υ.Γ.2 Επέστρεψα πριν από λίγο από μια συγκινητική γιορτή στα Διαβατά, όπου ο Δήμος Δέλτα και ο Σύλλογος Ποντίων Διαβατών “θρήνησαν” μαζί και “προσευχήθηκαν” για τις ψυχές των 353.000 ψυχών που εξολοθρεύτηκαν, παρέα με το σπαρακτικό μοιρολόι της λύρας του Κώστα Κυριακίδη… Νομίζω το θέμα της σημερινής ημέρας είναι αυτός ο συγκλονιστικός “θρήνος” των Ποντίων σε όλη την Ελλάδα και τον κόσμο, που αντηχεί τόσο ώστε για να αντιμετωπίσει η Τουρκία, για να μην τον ακούει, καθιέρωσε την ίδια μέρα τη γιορτή νεολαίας και αθλητισμού προς τιμή του Κεμάλ. ένας “θρήνος” κατά του φασισμού.
Αυτό είναι το θέμα, αυτή είναι η είδηση, και τίποτα δεν πρέπει να την βάλει στο περιθώριο, να την κάνει δεύτερη.