«Το πέμπτο παιδί»
της Doris Lessing
Γράφει η Δέσποινα Καραμουζά / freethinker
Έχοντας ζήσει μια ζωή που δε διαφέρει σε τίποτα από τις ζωές των σημερινών γυναικών, η Βρετανίδα συγγραφέας Doris Lessing άφησε το μάταιο τούτο κόσμο στις 17 Νοεμβρίου σε ηλικία 94 ετών έχοντας γίνει παράδειγμα προς μίμηση για πολλές γυναίκες. Εργάστηκε ως γκουβερνάντα, τηλεφωνήτρια, γραμματέας και είχε δύο αποτυχημένους γάμους κι ένα γιό….μέχρι εδώ καλά….αυτά μπορούμε να τα κάνουμε και ’μεις! Για τη μεγάλη εκδοτική επιτυχία που είχαν τα βιβλία της από τη δεκαετία του ’50 και για το Nobel Λογοτεχνίας που κέρδισε το 2007, δεν είμαι και τόσο σίγουρη…
“Το Πέμπτο Παιδί” που εκδόθηκε το 1988 είναι μια δυνατή και ταυτόχρονα απλή και σύγχρονη ιστορία τρόμου, που διαβάζεται χωρίς ανάσα ως την τελευταία λέξη. Το βιβλίο περιγράφει με μαγικό ρεαλισμό την απόλυτη ανατροπή που φέρνει το πέμπτο παιδί στην ισορροπία της οικογένειας Λόβατ, η ζωή της οποίας έμοιαζε ειδυλλιακή στο μεγάλο βικτωριανό σπίτι τους. Εκεί τα παιδιά συμπληρώνουν την ευτυχία τους και τα εορταστικά τραπέζια γεμίζουν με συγγενείς που απολαμβάνουν τη θαλπωρή….όλα αυτά μέχρι τον Μπεν, το πέμπτο παιδί…. η αλλόκοτη ύπαρξή του θα αλλάξει τα πάντα και θα δοκιμάσει την οικογένεια, η οποία δεν ξέρει πώς να χειριστεί το πρόβλημα χωρίς να διαλυθεί.
Η Doris Lessing έγραψε αρκετά μυθιστορήματα καθώς και συνέχεια στο “Πέμπτο Παιδί”, με τίτλο “Ο Μπεν στον Κόσμο” ενώ αξίζει να ψάξετε στο διαδίκτυο το βίντεο όπου μαθαίνει από τους δημοσιογράφους έξω από το σπίτι της ότι κέρδισε το βραβείο Nobel, για την αφοπλιστικά απλή της αντίδραση. Στα 87 της έγινε η γηραιότερη Νομπελίστρια «ως επική συγγραφέας της γυναικείας εμπειρίας, η οποία με σκεπτικισμό, πάθος και ιδεαλιστική δύναμη υπέβαλλε ένα διχασμένο πολιτισμό σε εξονυχιστική έρευνα». Σε όλη της τη ζωή παρέμεινε μια απλή γυναίκα, αλλά και μια μαχητική φεμινίστρια που προσέγγιζε τα θέματά της από τη γυναικεία πλευρά.
Μια γυναίκα, εξάλλου, είναι και η ηρωίδα στο “Πέμπτο Παιδί”, αφού περιγράφει την αγωνία μιας μάνας που δεν περιορίζεται στο αίσθημα της ευθύνης ή των ενοχών που της υπαγορεύει η κοινωνία, αλλά πάει πολύ πιο πέρα από την ψυχογραφική διάσταση, δίνοντας στο μυθιστόρημα ένα βαθιά κοινωνικό χαρακτήρα. Γραφή καθαρή, χωρίς στολίδια, μεστή κι αιχμηρή. Αφήγηση ρέουσα, χωρίς κενά, χωρίς κεφάλαια κι ενότητες, που σ’ αναγκάζει ν’ ακολουθήσεις το ρυθμό της για να φτάσεις στο τέλος και να κλείσεις το βιβλίο βουβός και παγωμένος.
Info:
Τα βιβλία που προτείνει η στήλη… και χιλιάδες άλλα μπορείτε να τα βρείτε στην Παλαιοβιβλιοθήκη της Θεσσαλονίκης
Αγ.Παντελεήμονα 5 (δίπλα στο κιν/φο Φαργκάνη)
2310218049 ανοιχτά όλη μέρα-κάθε μέρα