Συνέντευξη στην Ελένη Σκάρπου / elenitsask@yahoo.gr, f/b Eleni Skarpou, eliaskarpou.blogspot.gr
Τόπος: Στο «Γιασεμί» με ρακόμελο και ζεστό κρασί… για να παλεύεται το κρύο.
Χρόνος: Κυριακή βράδυ ανάμεσα σε τούρτες γενεθλίων και αυτοκόλλητα… «we support hardcore».
Σκοπός: «Κάτι διαφορετικό» να πουν εκείνοι… «κάτι διαφορετικό» να γράψω εγώ.
Παντρεύουν την Κάθριν Κέιβ με τον Τιμ Μπάρτον. Δεσμεύουν στη σκηνή λόγια των Γιόακιμ Πίρινεν και Ρόλαντ Σίμελπφενιχ. Χορεύουν το χορό του χιούμορ, της συγκίνησης και της φρεσκάδας με μουσικές πρωτότυπες. Το πιο σπουδαίο ατού τους όμως είναι πως το κέντρο του κόσμου τους είναι τοποθετημένο… στη διαφορετικότητα. Εκείνη την αγνή, άμεμπτη, δύσκολη και καθημερινή διαφορετικότητα, που τρέχει πάνω στις στέγες, μέσα στις κοινωνίες, κάτω από τα μαύρα και τα άσπρα δέρματα μας, παράλληλα με τις αντιλήψεις μας. Είναι οι C. for Circus και κάνουν πρεμιέρα αύριο στο θέατρο Αυλαία με την παράσταση «Κάτι διαφορετικό», που θα διαρκέσει ως την Κυριακή 9 Φεβρουαρίου. Είναι κι εκείνοι διαφορετικοί, συμβαδίζοντας βέβαια με την εποχή, την κρίση, τα εμπόδια που συναντά ένα μικρό θεατρικό σχήμα αυτοδιαχειριζόμενο. Είναι απλοί, και στην προκειμένη εμφάνιση τους στο σανίδι… αυτοχαρακτηρίζονται «επιμελώς ατημέλητοι» και η εικόνα τους απαιτούν να είναι τσαπατσούλικη και πρόχειρη. Επιμελώς και καθόλου ατημέλητα μπήκα στο πετσί τους με την βοήθεια του Σπύρου Χατζηαγγελάκη και της Μαρίας-Ελισάβετ Κοτίνη, δύο εκ των ηθοποιών. Όσο για το υπόλοιπο team; Αναστασία Ρουστάνη, Παναγιώτης Γαβρέλας, Παύλος Παυλίδης και Χρύσα Κοτταράκου… έμοιαζε να είναι εκεί, διότι στις δεμένες ομάδες το συλλογικό πνεύμα δεν πηγαίνει μονάχο.
«Δεν ανήκεις εδώ. Δεν είσαι σαν κι εμάς. Είσαι κάτι άλλο»
«Διαπραγματεύεται με έμμεσο τρόπο διάφορα κοινωνικά θέματα, τον ρατσισμό, την ομοφυλοφιλία, την περιθωριοποίηση και τον αποκλεισμό του διαφορετικού. Οι αφορμές που δίνονται είναι υπερβολικές. Δίνονται μέσα από σουρεάλ και ακραίες καταστάσεις, μέσα από τα παραμύθια». Αυτά είναι τα πρώτα λόγια της Μαρίας. Μετά μπαίνουμε στις τέσσερις αυτοτελείς ιστορίες βασισμένες στο «Κάτι άλλο» της Κάθριν Κέιβ, το «Μελαγχολικό θάνατο του Στρειδάκη» του Τιμ Μπάρτον, την «Καλή οικογένεια» του Γιόακιμ Πίρινεν και το «Χρυσό Δράκο» του Ρόλαντ Σίμελπφενιχ. Είναι εδώ που τα αταίριαστα βρίσκουν σημείο τομής. Είναι εδώ που το παραμύθι με σχολικές προδιαγραφές συναντά το έμμετρο μαύρο παραμύθι και λίγο παρακάτω μπαίνει στο κόλπο και ο μύθος του Αισώπου με τον μέρμηγκα και τον τζίτζικα. Το τεστ έχει γίνει ήδη στο Bob Τheater Festival την προηγούμενη χρονιά, όπου οι C. for Circus πήραν τη δεύτερη θέση, ενώ τον Οκτώβρη που μας πέρασε το έργο φιλοξενήθηκε στο Scrow Theater στην Αθήνα με μεγάλη επιτυχία. Και γιατί παραμύθια; «Γιατί αυτό ήταν το ύφος του Bob Theater, οπότε το κρατήσαμε» μου λέει ο Σπύρος. «Μας άρεσε τελικά που το προσεγγίσαμε το θέμα με αυτό τον παιδικό τρόπο και με έντονο συμβολισμό και σαρκασμό. Δεν το δίνουμε διδακτικά αυτό που θέλουμε να πούμε» συμπληρώνει η Μαρία. Και οι δυο τους πιστεύουν πως τα μηνύματα περνούν στους γύρω μας όταν χρησιμοποιεί κανείς τον αντίθετο τρόπο, εκείνον της σάτιρας ίσως, εκείνον τον μη ξεκάθαρο που σου αφήνει τα περιθώρια όμως να τα αντιληφθείς όλα ή να τα πετάξεις και να μην ασχοληθείς ξανά μαζί τους. Εδώ θα καταλήξει λίγο αργότερα κι ο Σπύρος: «Η βάση είναι να δεις εξ’ αρχής ότι υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι, οι διαφορετικοί. Από κει και μετά είναι δικό σου θέμα αν θα τους αποδεχτείς ή αν θα τους απορρίψεις». Μην σας φαίνονται βαριές οι λέξεις πάνω στο ηλεκτρονικό χαρτί. Δεν περιγράφω δυσνόητες εξάρσεις διαφορετικότητας πάνω στην σκηνή. Όπως λένε και οι C. for Circus… «θα περάσουμε καλά. Θα δούμε την ουσία των πραγμάτων».
(O Σπύρος)
Βήμα βήμα προς τα μέσα τους και σκαλί σκαλί προς τα μάτια του θεατή
«Εσύ είσαι εσύ
κι εγώ είμαι εγώ
κι αν είναι αλήθεια όλο αυτό
τί είναι από μας το διαφορετικό;»
Πείτε ότι είναι το βασικό τους μότο, πείτε ότι είναι μέρος της παράστασης, πείτε ό,τι θέλετε τέλος πάντων… αλλά να ξέρετε πως σε τέσσερις λειψές σειρές μπορεί να χωρέσει όλο το αλατοπίπερο της συνύπαρξής μας με τους άλλους. «Όλα ξεκίνησαν από έναν καναπέ. Με τσιγάρα πολλά. Με καφέδες πολλούς. Με αλκοόλ πολύ. Ο Παύλος έπαιζε ακορντεόν. Ο Παναγιώτης έπαιζε τρομπέτα. Ο καθένας να κουρδίζει και να γρατσουνάει και να γίνεται χαμός. Σε φαντασιακό επίπεδο οι ιδέες μας είναι πάντοτε άπειρες και αναγκαστικά έπρεπε να κρατήσουμε κάτι. Το τι έχει πέσει στο τραπέζι… απλά δεν υπάρχει» μου λένε ο Σπύρος και η Μαρία. Ένα από τα σημεία στα όποια συμφώνησαν όλοι, αλλά τελικά δεν προχώρησε για πρακτικούς λόγους… είναι το αμόνι. Επομένως, στις πιο κουλές ατάκες που θα ακούσουμε ως θεατές δεν θα πέφτει το αμόνι για να υποδηλώνει τα τσιτάτα και τα γκαφάτα! Όλοι έχουν πολλούς ρόλους κι αυτό αυτόματα τους κάνει πρωταγωνιστές και κομπάρσους, νοηματοδότες και τυχαίους… έτσι ακριβώς όπως αλλάζουμε ρόλους και στην καθημερινότητα μας. «Εγώ είμαι το γλυκομίλητο πλασματάκι “κάτι άλλο” από το πρώτο παραμύθι και στην τελευταία ιστορία κάνω το μυρμήγκι» τονίζει η Μαρία, η οποία θα βγει από τα ρούχα της λέγοντας ψέματα κι άλλα ψέματα. Δεν την πειράζει αυτό όμως γιατί έχει τη δική της θεωρία. «Όλοι έχουμε μέσα μας και την πλευρά αυτού που εκμεταλλεύεται και του θύματος». Ο τζίτζικας θα έχει ασιατική καταγωγή πάντως, γιατί το μεταναστευτικό θα θιχτεί διεξοδικά. «Εγώ κάνω μια είσοδο έκπληξη στην αρχή. Κάνω και τον πατέρα του στρειδιού με σύζυγο τον Παναγιώτη Γαβρέλα και το μωρό μας είναι λίγο μεγάλο. Είμαι κομμάτι επίσης της κομπανίας που θα δείτε στο τελευταίο μέρος της παράστασης, στον “Χρυσό Δράκο” του Σίμελπφενιχ» υπογραμμίζει ο Σπύρος, που θα τον ξεχωρίσουμε ως χαρακτήρα στο έργο για τα σκαλώματα του τα διάφορα, για την ανισορροπία του την χαριτωμένη, για το ψυχολογικό του πήγαινε-έλα. Ξέρω κι άλλα. Για την μοναξιά του περιθωριοποιημένου τύπου στο βουνό και την επαφή του με τον κόσμο, για την γέννηση του εκτρώματος με κεφάλι “όστρακο” σε θαλασσινό τοπίο κουμπωμένο πάνω στα στερεότυπα μας, για την καλοσυνάτη οικογένεια που όλα τα αρνητικά της συνοδεύονται από ένα “μπράβο”, για τους έχοντες και τους μη έχοντες μέσα από το αλισβερίσι του τζίτζικα και του μέρμηγκα που αναδεικνύουν τα εκάστοτε ρατσιστικά μας πρότυπα.
(Η Μαρία)
Παραλληλισμοί, σκηνοθετικά πινέλα και η παρέα σε πρώτο πλάνο.
Όσο για την σκηνοθεσία; «Αποστασιοποίηση από τις δράσεις. Γίνονται συνεχώς παύσεις από τα παραμύθια. Αυτό το αποφορτίζει και του δίνει και το κάτι παραπάνω» παραδέχεται η Μαρία. Ο Σπύρος από την πλευρά του… τολμά να παραλληλίσει την ομάδα του σε αυτή την παραγωγή με τους Monty Python’s –βρετανικό κωμικό group με στοιχεία flying circus- αλλά η Μαρία τον μαλώνει. Δεν είναι όμως κακό να είσαι φιλόδοξος όταν έχεις ξεκινήσει ταπεινά και σεμνά και δουλεύεις σκληρά για τ’ όνειρό σου. «Η ομάδα μας ξεκίνησε το 2008 κι από τότε έχει αλλάξει πολλές φορές σύνθεση, αλλά υπάρχει πάντα μια σταθερή βάση. Δουλεύουμε πάντα αυτοσχεδιαστικά, τύπου σωματικά… ανακαλύπτοντας διαρκώς καινούρια πράγματα και αληθινά που αφορούν το θέατρο» μου λέει ο Σπύρος. Κι αν όλοι τους είναι σκόρπιοι σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και δραστηριοποιούνται σε δραματικές σχολές ή μουσικά σχήματα… η Μαρία το έχει δει το έργο ολόκληρο και έχει βάλει από τώρα happy end. «Επειδή είμαστε πάνω απ’ όλα φίλοι και μετά συνεργάτες και καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον… καταλαβαίνουμε και την ανάγκη μας να εξελιχθούμε ο καθένας ξεχωριστά. Όσα χρόνια κι αν περάσουν όμως δεν θα χαθούμε. Εμείς ξεκινήσαμε από μια φοιτητική ομάδα του Πολυτεχνείου και πωρωθήκαμε με αυτό και θέλαμε να το συνεχίσουμε» σημειώνει. «Θέλουμε να χαρούμε πολύ με αυτό που κάνουμε τώρα ανεξάρτητα με το πότε θα είναι η επόμενη δουλειά μας ως ομάδα. Όταν είσαι σε μια μικρή ομάδα ανακαλύπτεις πόσα πράγματα μπορείς να κάνεις εξωθεατρικά που δεν θα τα έκανες υπό άλλες συνθήκες» επισημαίνει ο Σπύρος. Η συνύπαρξη αυτής της ομάδας είναι για εκείνον ένα υπέροχο puzzle και ένα πλέγμα από δυσκολίες και μαθήματα ουσίας. Από την μεταξύ τους διαφορετικότητα μέχρι τα οικονομικά αδιέξοδα κι από τον ανταγωνισμό σε σχέση με άλλες μικρές ομάδες της πόλης μέχρι τις περιορισμένες ευκαιρίες της Θεσσαλονίκης. Πρόβες σε υπόγεια, κουβάλημα από όροφο σε όροφο, εργαστήρια με κόπο και θυσίες. Η δημιουργική διαδικασία δεν σταματά και όταν καμιά φορά βρίσκονται σε τέλμα, απομονώνονται για λίγο και επιστρέφουν δριμύτεροι. Άλλωστε οι εμπνεύσεις τους βρίσκουν ακόμα κι όταν πάνε για μπύρες.
Learn about them…
Αναστασία Ρουστάνη (ή Στρειδάκι):
Κατά βάση δασκάλα, με όνειρο να γίνει μια μέρα λυρική τραγουδίστρια. Τώρα σε δραματική σχολή στην Αθήνα να μπαίνει σε ωραία καλούπια με τη θέλησή της.
Μαρία Ελισάβετ Κοτίνη και Χρύσα Κοτταράκου (ή Κοτ-Κοτ):
Η πρώτη έχει τελιώσει υποκριτική στο ΚΘΒΕ, τελειώνει προσεχώς τη Νομική και εκτονώνει τα στραβά της ζωής της τραγουδώντας περίτεχνα στους Mate. H δεύτερη είναι μουσικός με σπουδαία τάλαντα και ειδίκευση στο πιάνο και το κανονάκι, αλλά στο τέλος αφήνεται στην τέχνη του σανιδιού.
Παναγιώτης Γαβρέλας (ή Χοντρός):
Θα ήθελε να είναι ερημίτης σε νησί, αλλά τελικά τον κέρδισε η δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών. Έχει τελειώσει και φυσικό –για να ξεμπερδεύει με τα κλασικά εικονογραφημένα- ας μην ξεχνιόμαστε.
Παύλος Παυλίδης (ή Χοντρός-2):
Ήθελε να είναι ηλεκτρολόγος μηχανικός αλλά τελικά στην στροφή τον πέτυχε η υποκριτική και του έμεινε κουσούρι. Σε δραματική σχολή Αθηνών και εκείνος αυτό το διάστημα, αλλά κάποτε… μανάβης στο καπάνι από άποψη.
Σπύρος Χατζηαγγελάκης (ή Σπυρού):
Έχει τελειώσει φυσικό, αλλά τείνει προς το αφύσικο. Θέλει να λέγεται ηθοποιός και το υποστηρίζει τρέχοντας στην «Η τρικυμιά του Σαίξπηρ», στο «Λεωφορείο ο πόθος» που καταφθάνει σύντομα, μαζί με ένα ακόμη κινησιολογικό project.
Info:
«Κάτι Διαφορετικό»
Από την ομάδα Θεάτρου CforCircus
Για πέντε μόνο παραστάσεις
5-9 Φεβρουαρίου 2014
Θέατρο Αυλαία
Ταυτότητα της παράστασης
Σκηνοθεσία: C. for Circus
Παίζουν: Μαρία-Ελισάβετ Κοτίνη, Νατάσα Ρουστάνη, Παναγιώτης Γαβρέλας, Παύλος Παυλίδης, Σπύρος Χατζηαγγελάκης, Χρύσα Κοτταράκου
Διδασκαλία χορογραφίας: Έλσα Σίσκου
Φωτογραφίες: Στέλιος Χουστουλάκης, Θεοδοσία Ζαμπάκα, Χριστίνα Ιορδανίδου
Γραφιστική Επιμέλεια: Ειρήνη Σφυρή
Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Κατερίνα Συναπίδου
Πληροφορίες της παράστασης
Ημερομηνίες: 5,6,7,8,9 Φεβρουαρίου 2014
Χώρος: Θέατρο Αυλαία (Πλατεία ΧΑΝΘ-πλευρά Τσιμισκή)
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη- Σάββατο στις 21:00, Κυριακή στις 20:00
Εισιτήρια: 12€ Γενική Είσοδος, 8€ φοιτητικό –ανέργων
Κρατήσεις Θέσεων: 2310 237700
Ομάδα Θεάτρου C. for Circus
Πτολεμαίων 29Α, 54630, 7ος όροφος
Θεσσαλονίκη
Website: www.cforcircus.gr
Email: info@cforcircus.gr press@cforcircus.gr
Video-trailer
www.youtube.com/watch?v=W6QKNQfu1uo