Κάποιοι διαχειρίζονται την Ελλάδα με τη λογική της κατάληψης. Λουκέτο στο σχολείο, λουκέτο και στη χώρα. Αυτή την πολιτική ξέρουν. Αυτή εμπιστεύονται. Μόνο που τώρα θέλουν να πούμε ότι “μαζί την κλείσαμε”, όπως μαζί τα φάγαμε… Αυτό είναι το μέτρο της πολιτικής ευθύνης στη χώρα, μόνοι στην εξουσία μαζί στα αδιέξοδα. Και μετά τι; Λιτός βίος; Από το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης στο Πρόγραμμα της Βενεζουέλας; Εν τω μεταξύ, όμως, να κάνουμε μια επιτροπή για το πως φτάσαμε σε αυτό το ασόβαρο δημοψήφισμα, μεταξύ του κενού και μιας πρότασης -που μοιάζει κατά 80% με την πρόταση της κυβέρνησης. Αυτή ηταν η επιτυχία της διαπραγμάτευσης. Ο ιστορικός του μέλλοντος, όμως, θα μετρήσει παρουσίες και απουσίες διαφορετικά από έναν διευθυντή πολυκλαδικού κάπου στην Αττική…