Του Σταύρου Λυγερού
Οπως έχει πια καταστεί σαφές, η επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου πιθανότατα θα καταλήξει μια προεκλογική επιταγή χωρίς αντίκρισμα. Το πολύ πολύ που θα δεχθεί να συζητήσει η τρόικα είναι η επιμήκυνση του προγράμματος προσαρμογής, αλλά κι αυτό αφού προηγουμένως η κυβέρνηση Σαμαρά έχει αρχίσει να εφαρμόζει αποφασιστικά τις δεσμεύσεις της.
Η επιμήκυνση θα προσφέρει μια χαλάρωση του ρυθμού μείωσης του δημοσιονομικού ελλείμματος, με την έννοια ότι η εξοικονόμηση 11,6 δισεκατομμυρίων θα κατανεμηθεί όχι σε δύο χρόνια, όπως ισχύει τώρα, αλλά σε τρία ή και τέσσερα. Δεν πρόκειται, όμως, να αλλάξει τη συνταγή, δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται η μείωση.
Το πρόβλημα με το Μνημόνιο δεν είναι, βεβαίως, οι προβλεπόμενες μεταρρυθμίσεις, που έπρεπε να είχαν προ πολλού πραγματοποιηθεί. Το πρόβλημα είναι ο πυρήνας του προγράμματος, η πολιτική της μονοδιάστατης λιτότητας με σκοπό την εσωτερική υποτίμηση. Είναι ακριβώς αυτή η πολιτική που έχει προκαλέσει το τσουνάμι της ύφεσης. Με άλλα λόγια, αυτό που συμβαίνει δεν είναι μια απροσδόκητη παρενέργεια. Είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της συνταγής των δανειστών.
μέσω kathimerini.gr