…Να ξέρετε ρε την αξία του Έλληνα. Τι ωραίοι εχθροί ήταν αυτοί, χρόνια αθωότητας. Κάπου κάπου τα αεροπλάνα παραβίαζαν τον εναέριο χώρο, οι πιλότοι παγίδευαν ο ένας τον άλλον. Τα πλοία κυνηγούσαν τα ψαροκάικα, λέγοντας «τραβάτε παραπέρα να ψαρέψετε». Ήμασταν σα δύο συγγενείς που δεν μπορούσαν να μοιράσουν ένα χωράφι. Ζωγράφιζαν σημαίες σε βράχια και σε βουνά και έβαζαν γίδια να βοσκήσουν λέγοντας δικός μου είναι ο τόπος αυτός. Αλλά όταν γίνει ένας σεισμός πρώτα εκείνος τρέχει να βοηθήσει. Οι εφημερίδες τους βάζουν τούρκικους τίτλους γράφοντας «περαστικά γείτονα», ακόμη και οι κρατούμενοι στις φυλακές έκαναν έρανο για να βοηθήσουν.
Κοίταξε τώρα προς την ανατολή. Κοίταξε καλά. Οι ομόθρησκοι αδελφοί. Κοίτα τι βάρβαροι, τι ζώα υπάρχουν, αποκεφαλίζουν, καίνε ζωντανούς ανθρώπους. Είναι δόλιοι.
Ενώ ο Έλληνας; Είναι έτσι; Αυτοί ρε τρώνε την τσιπούρα τους πίνουν το ούζο τους, βουτούν τη μπουκιά τους στο λαδερό, παίζουν μπουζούκι, χορεύουν ζεϊμπέκικο.. είναι ρε ποτέ δυνατό να υπάρχει τέτοιος εχθρός.”
ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΗΣ GİZEM ÇAVLI