Όταν συναντιέται το enfant gate του ελληνικού θεάτρου, όταν η ελιτίστικη αυτή ομάδα ηθοποιών τίθεται στη διάθεση των σκηνοθετικών σχεδιασμών ενός ιδιαίτερου πνευματικού ανθρώπου, το αποτέλεσμα που φαντάζει ως μονόδρομος, είναι η επιτυχία.
Στην πόλη μας τον τελευταίο καιρό, έχει γίνει επιδρομή από νότια, διαφόρων θιάσων που ανεβάζουν ποικίλα είδη θεάτρου. Οι παραστάσεις αυτές είναι άλλες αδιάφορες άλλες λιγότερο αδιάφορες, επιβεβαιώνουν δε, ότι υπάρχει πληθώρα άχρηστου υλικού, χωρίς έμπνευση ή με ατάκτως ερριμένα νοήματα, με σωρευμένη ενέργεια που δε ξέρει κανείς πώς τελικά να τη διοχετεύσει.
Μέσα σε αυτή την κατάσταση, σαν όαση αναδύεται ένα έργο, που το ελάχιστο που μπορεί κανείς να πει, είναι ότι διακρίνεται από τις υπόλοιπες δουλειές για την αδιαμφισβήτητη ποιότητά του.
“Ο Πουπουλένιος” του Μ. Μακ Ντόνα άνοιξε αυλαία την Κυριακή του Πάσχα, στο θέατρο Αριστοτέλειον, και προσκαλεί το κοινό της Θεσσαλονίκης, να απολαύσει ένα τρυφερό θρίλερ. Τόπος, ένα άγνωστο και αυταρχικό καθεστώς, αφορμή του, οι παράξενες και ζοφερές ιστορίες που κατασκευάζει ένας συγγραφέας, με πρωταγωνιστές παιδιά, όχι όμως απευθυνόμενες σε παιδιά. Παιδιά που το τέλος τους δεν είναι στρωμένο με ροδοπέταλα αλλά με πούπουλα. Αδελφός του συγγραφέα, είναι ένα άτομο με νοητική στέρηση, που όταν ήταν παιδί ακόμη του συνέβη κάτι τραγικό, κάτι που θα σταθεί ικανό να τον επηρεάσει μεγαλώνοντας και να επηρεάσει και τη ζωή ακόμη του συγγραφέα, ο οποίος έγγραφε από μικρός, όπως και τη ζωή των γονιών τους και τελικά να γίνει η αφορμή να επινοηθεί ο Πουπουλένιος, ο οποίος έρχεται τελικά για καλό ή όχι;
Ανατροπές, αστυνομική πλοκή, ευφυείς διάλογοι, στοιχεία θρίλερ, βία και τρυφερότητα ταυτόχρονα, μια γνήσια κλασική τραγωδία, με ψυχολογικό υπόβαθρο την επίδραση στη ζωή των ανθρώπων όλων όσων συμβαίνουν στα πρώτα χρόνια της ζωής τους και πως αυτά τα βιώματα χαράζονται στο υποσυνείδητό τους, αναβλύζοντας αργότερα με το χειρότερο τρόπο και με τον καλύτερο συνάμα.
Λίγα λόγια μπορεί να αφιερώσει κάποιος για την υπόθεση, καθώς η αμφιλεγόμενη υφή της και η διαστροφική εξέλιξη ξενίζουν, αν και δεν απέχουν από τη Μήδεια, το Φόνισσες ή από άλλα αριστουργήματα που άφησαν άφωνο το κοινό με τα αποτρόπαια εγκλήματα που δεν μπορεί να βάλει ο νους ενός «νορμάλ» ανθρώπου.
Είναι σίγουρα μια υπόθεση που αν δεν υπηρετείτο από τους συγκεκριμένους ηθοποιούς, το έργο θα ήταν από αδιάφορο έως πολύ κακό. Όμως, η εκπληκτική σκηνοθεσία του Κων. Μαρκουλάκη που για πρώτη φορά συμπορεύεται με την πρωταγωνιστική του θέση, καθώς σε αυτό το έργο και ήθελε να παίζει ο ίδιος αλλά και να το δώσει στο κοινό όπως το σκέφτηκε, μαζί με τη συγκλονιστική ερμηνεία του Γ. Πυρπασόπουλου και την μαθηματική ακρίβεια στην εκτέλεση των ρόλων των Ν. Κουρή και Οδ. Παπασπηλιόπουλου, στην κυριολεξία ανέστησαν ένα θρίλερ, του έδωσαν άλλη διάσταση και έκαναν το κοινό επιτέλους να ευχαριστηθεί μια αξιόλογη παράσταση!
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη έως Κυριακή στις 21:00, Σάββατο και Κυριακή απογευματινή στις 18:00
Διάρκεια: 125 λεπτά μαζί με το διάλειμμα
Μετάφραση: Σκηνοθεσία Κων. Μαρκουλάκης
Σκηνικά – Κοστούμια: Αθανασία Σμαραγδή
Μουσική: Μίνως Μάτσας
Παίζουν: Κων. Μαρκουλάκης, Γιώργος Πυρπασόπουλους, Νίκος Κουρής, Οδ. Παπασπηλιόπουλος