Γράφει η Χριστίνα Κανατάκη
Πάει καιρός που διαπιστώνω ότι άλλαξα. Ή μεγάλωσα. Τέλος πάντων άλλαξα γιατί μεγάλωσα. Θεωρητικά αυτό θα ‘πρεπε να με ανησυχεί αλλά τελικά μάλλον με καθησυχάζει.
Μ’ αρέσει που μεγάλωσα. Μ’ αρέσει που έφυγαν οι περιττές ανησυχίες των 20κάτι και οι ματαιώσεις των 30φεύγα. Εντάξει, θα μ’ άρεζε ακόμα περισσότερο αν παρέμεναν ίδιοι οι γλουτοί μου, αλλά μικρό το τίμημα.
Είναι ωραίο να μεγαλώνεις. Καταρχήν επειδή κάποιοι άτυχοι δεν θα τα καταφέρουν. Και αυτό συνήθως μας διαφεύγει. Μη ξεχνάμε πως χρωστάμε και σ’ αυτό μια μικροδόση ευγνωμοσύνης.
Μ’ αρέσει που μεγαλώνω. Που βλέπω τα πράγματα πιο καθαρά. Που δεν μ’ ανησυχεί η γνώμη των πολλών, αλλά των λίγων και καλών. Μ’ αρέσει γιατί τα έκανα όλα στην ώρα τους. Και τώρα είναι η ώρα να μ’ αρέσει που μεγαλώνω.
Η επιλεκτικότητα είναι το δώρο της ωριμότητας που πηγάζει από την πάροδο των χρόνων. Αν φυσικά ωριμάσεις και δεν σαπίσεις. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Βρίσκεις τι σου ταιριάζει και τ’ ακολουθείς. Επιλέγεις και δεν σε επιλέγουν. Αυτό ίσως στην αρχή να τρομάζει. Αν είσαι ας πούμε γυναίκα που επειδή μεγάλωσες νομίζεις πως δεν θ’ αρέσεις στους πολλούς. Αλλά τι μέγα λάθος, αφού τώρα θ’ αρέσεις για τους σωστούς λόγους, στους σωστούς. Ξαφνικά βέβαια σ’ αφορούν και οι διαφημίσεις. Τα καθαριστικά για τα άλατα – γιατί πες μου ότι σ ανησυχούσε και στα 20 αν θα λάμπει η μπαταρία του μπάνιου. Ή τα εκπτωτικά κουπόνια στο σουπερμάρκετ. Σύντομα, γιατί όχι, και η κόλλα για μασέλες…
Α! Τρως και πιο σωστά. Όχι απαραιτήτως επειδή μεγάλωσες, αλλά γιατί κατάλαβες πως κάποιος πρέπει να σε προσέξει. Και είσαι εσύ αυτός ο κάποιος. Ίσως μάλιστα να μη θες πια να βγαίνεις τόσο συχνά τα βράδια. Όμως να θυμάσαι: Το “μαμά γερνάω” ξεκινά όταν σταματά το “μαμά γυρνάω”… Κι ας αναζητάς το πρώτο ελεύθερο σκαμπό όταν βγαίνεις! Στο κάτω κάτω αρκετές ώρες πέρασες όρθιος περιμένοντας. Τι; Αυτό είναι δική σου υπόθεση. Κι όταν βγαίνεις φυσικά θες ν’ ακούς και να σ’ ακούνε. Γιατί είναι προφανές πια, πως όλα γίνονται για την επικοινωνία. Όχι για την ματαιοδοξία.
Καλό είναι να μεγαλώνεις ειρηνικά. Αν δεν είναι ειρηνικά, δε σημαίνει πως δε μεγαλώνεις. Πάει πια αυτή η ψευδαίσθηση. Ίσως να το τρενάρεις λίγο.
Καλό είναι να γηράσκεις “αεί διδασκόμενος”. Αν δεν τα καταφέρεις, ξαναπροσπάθησε. Αν δεν καταφέρνεις και τα δυο, κράτα τη δεύτερη μισή πρόταση. Αυτό είναι το νόημα. Όχι το γηράσκω. Αυτό το κακό είναι αναπόδραστο. Κι ο Σωκράτης αν τον ρωτούσαν νέος θα ‘θελε να μείνει, μη νομίζεις. Άλλο που τον φιλοτεχνούσαν γέρο!
Κατάλαβες τώρα γιατί ήπιε το κώνειο;