Χαίρομαι γιατί κάποιοι άνθρωποι ξαναβρίσκουν δουλειά. Για όσους έχουμε βιώσει την ανεργία, αυτό είναι ένα θέμα που καμιά “πολιτική” δεν μπορεί να το υποσκελίσει. Υπάρχουν πολλοί συνάδελφοι εκεί μέσα τους οποίους εκτιμώ και τους είχα πάντα κατά νου. Εύχομαι, ως μέρος του σιναφιού, η ΕΡΤ να ξεπεράσει τις παθογένειες του παρελθόντος και αυτή η χώρα να αποκτήσει μια δημόσια τηλεόραση τύπου BBC, όχι Β. Κορέας. γιατί, εξάλλου, μόνο τότε θα έχει μέλλον.
*Επίσης, δεν σας κρύβω ότι σκέφτηκα πρωί πρωί ξανά: μακάρι να γινόταν κάτι ανάλογο και για εμάς που απολυθήκαμε εν μία νυκτί από τις Περιφέρειες αλλά δεν άνοιξε μύτη. Βλέπεις ήμασταν μόνο 26 (13 περιφέρειες Χ 2 δημοσιογράφοι)…