Του Σταύρου Θεοδωράκη
Στην γειτονιά μου την παλιά είχα ένα φίλο. Τον Μαρίνο. Σουβλάκι τυλιχτό 150 δραχμές. Σουβλάκι τυλιχτό με πατάτες 170 δραχμές. Σουβλάκι τυλιχτό με διπλή πίττα και πατάτες 180 δραχμές. Για τα ποσά δεν σας ορκίζομαι γιατί έχουν περάσει 20 χρόνια από την τελευταία φορά που τον παρήγγειλα «ένα άνευ». Γιατί υπήρχε και αυτό. Πίττα, ντομάτα, κρεμμύδι, πάπρικα, τζατζίκι. Άνευ κρέατος δηλαδή, 50 δραχμές. Για να μην σας τα πολυλογώ τις προάλλες τον πεθύμησα τον Μαρίνο και την παλιά την γειτονιά μου. Πέρασα λοιπόν από την Ομόνοια και αντί να πάω προς το πάνω, έφυγα δυτικά.
Ο Μαρίνος βέβαια δεν ήταν εκεί, θα πρέπει να έχει πάρει σύνταξη. Και στη θέση του δεν ήταν ο γιός του (μόνο τα παιδιά των γιατρών γίνονται γιατροί) αλλά ένας Πακιστανός (ίσως και Αφγανός, δεν ρώτησα) που έφτιαχνε σουβλάκι μόνο με κιμά. Οι μισές επιγραφές ανορθόγραφα ελληνικά και οι άλλες μισές ιερογλυφικά.
μέσω Protagon