ΨΥΧΩΣΗ 4.48: ΤΕΛΕΙΩΣΕ Η ΜΠΑΤΑΡΙΑ

ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ γράφει η Κατερίνα Νικολάου / kfnikolaou@gmail.com

Το όνομά του επιβεβαιώνει Το Ινστιτούτο [Πειραματικών Τεχνών] σε μια παράσταση όπως το Ψύχωση 4.48 της Σάρα Κέιν στο Blackbox αφού συνδυάζει το θέατρο με τον κινηματογράφο, με τα βίντεο στη διάρκεια της παράστασης να έχουν ίσως μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τα δρώμενα στη σκηνή.

Για τρίτη χρονιά λοιπόν έκανε πρεμιέρα χθες η Ψύχωση σε σκηνοθεσία Τάσου Σαγρή με την Σίσσυ Δούτσιου στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Το έργο γνωστό, η Σάρα Κέιν είναι ένα από τα σκοτεινά είδωλα των ’90s και ως τέτοιο έχει φυσικά “αγιοποιηθεί” και για έναν μόλις χρόνο δεν μπήκε στο πάνθεον των 27άριδων που πέθαναν πριν απογοητεύσουν τον κόσμο, έχοντας όμως απογοητεύσει και μισήσει όσο τίποτα τον εαυτό τους. Η Ψύχωση είναι έργο βιογραφικό, γραμμένο λίγο πριν η ίδια η Κέιν δώσει τέλος στη ζωή της και περιγράφει ακριβώς αυτό, την αυτοκτονία της.

Όταν το Royal Court, το θέατρο όπου “άνθισε” η Σάρα Κέιν, ανέβασε μετά το θάνατό της την παράσταση οι Gurdian έγραψαν: «Μην κάνετε κανένα λάθος, αυτή δε θα είναι μια διασκεδαστική βραδιά. Αυτά τα κείμενα δεν ωθούν το θέατρο στα άκρα, το διαλύουν απλά. Όπως ακριβώς διαλύθηκε και η Κέιν. Το «4.48 Ψύχωσις» είναι κόλαση, μια ελεύθερη πτώση» (πηγή: lifo).

Το ίδιο ισχύει και για την περίπτωση της παράστασης που παίζεται για τελευταίες 9 φορές στην Θεσσαλονίκη σε αυτήν την παραγωγή. Είναι μια κόλαση. Η επιλογή του Blackbox να το τοποθετήσει στις 11 μ.μ επιτείνει την αίσθηση της απόγνωσης του θεατή.

Μετά από τρία χρόνια θα περίμενε κανείς πως η Σίσσυ Δούτσιου θα έχει “λυθεί” περισσότερο. Και πραγματικά στις στιγμές της κρίσης είναι τέλεια: η κίνησή της, ο λόγος της, το στήσιμο του κορμιού της. Αλήθεια θα έχει διαλυθεί και η ίδια τρία χρόνια σε ένα τόσο καταθλιπτικό έργο. Θα χρειάζεται μεγάλη δύναμη για μην την “ρουφήξει”. Ωστόσο τις στιγμές της κατατονίας ακούγεται σαν ρομποτάκι που του τελείωσαν οι μπαταρίες. Θα μπορούσε να περιοριστεί το στυλ αυτό στις φάσεις που βρίσκεται υπό την επήρεια χαπιών. Επίσης έχω πολλές ενστάσεις για την άρθρωση της, το ένρινο της φωνής της, την εκφορά του λόγου της στις στιγμές αυτές. Στις υπόλοιπες σε παρασέρνει η ένταση.

Επιτυχημένη η επιλογή των απρόσωπων γιατρών.

Τα έργα της Σάρα Κέιν ανοίγουν πάντα τη συζήτηση σχετικά με την αισθητική του θεάτρου. Ο ρεαλισμός της δεν λυπάται τους θεατές. Αν θέλετε να δείτε κάτι όμορφο μην πάτε να το δείτε. Ίσως το μόνο όμορφο στην παράσταση είναι το βίντεο υπό τους ήχους της Λάνα ντελ Ρέι στην έναρξη. Η Ψύχωση είναι μια καταβύθιση στην σκοτεινή πλευρά του μυαλού. Κι ως τέτοια πρέπει να ιδωθεί.