Μια φορά κι έναν καιρό ένας πλούσιος που τον λέγανε Ρόμνι έθεσε υποψηφιότητα για την προεδρία.
Υποστήριξε, χωρίς να λέει ψέματα, πως απέκτηςε την περιουσία του με θεμιτά μέσα τρόπους, και πως μάλιστα είχε κάνει ό,τι περνούσε από το χέρι του για να δημιουργήσει καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας για Αμερικανούς εργάτες.
Παρ’όλ’αυτά, η κοινή γνώμη απαίτηςε να μάθει πως ακριβώς ο Ρόμνι έγινε τόσο πλούσιος, και πως είχε διαχειριστεί την περιουσία του: κι εκείνος απάντηςε στο αίτημα αυτό δημοσιοποιώντας λεπτομερώς ολόκληρο το οικονομικό ιστορικό του.
Όμως αυτό έγινε πριν από 44 χρόνια. Και η αντίθεση ανάμεσα στον Τζορτζ Ρόμνι και τον γιο του Μιτ – αντίθεση τόσο ανάμεσα στις επιχειρηματικές τους σταδιοδρομίες όσο και ως προς την αποφασιστικότητα τους να αποδείξουν πως είναι «καθαροί» από οικονομικής πλευράς – μας προσφέρει ένα δραματικό παράδειγμα του πόσο πολύ έχει αλλάξει η Αμερική.
μέσω ΤΟ ΒΗΜΑ