ΕΡΩΤΗΜΑ 5
“Λέτε ναι ή όχι στη λειτουργία κέντρων λαθρομεταναστών στην εκλογική σας περιφέρεια; Γιατί;
ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
ΤΣΑΜΠΟΥΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ / ΚΚΕ, Α’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Η πρόθεση της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ να δημιουργήσει στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών αποτελεί πλευρά της γενικότερης ανελέητης επίθεσης στα δικαιώματα ντόπιων και ξένων. Όσοι προσκυνούν το θεό του καπιταλιστικού κέρδους, δεν θέλουν και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την εγκληματικότητα, την πορνεία, τα ναρκωτικά και το κλείσιμο των μικρομάγαζων. Είναι προβλήματα σύμφυτα με το σύστημα της εκμετάλλευσης, εντείνονται από τους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς και την κρίση.
Τα δημιουργούν οι ίδιοι που ματοκύλισαν λαούς και τους οδήγησαν στη λιμοκτονία και τη μετανάστευση. Θέλουν τους μετανάστες ως πάμφθηνο και χωρίς δικαιώματα εργατικό δυναμικό.
Σκοπεύουν να φυλακίσουν μαζικά ανθρώπους, κάτω από απαράδεκτες συνθήκες, ενώ οι περισσότεροι θέλουν να πάνε σε άλλα κράτη της ΕΕ και εγκλωβίζονται στην Ελλάδα, λόγω της Σένγκεν και του Δουβλίνου ΙΙ.
Η πρόταση εξουσίας του ΚΚΕ χτυπάει τις ίδιες τις αιτίες της μαζικής μετανάστευσης. Με την αποδέσμευση από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, την κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία προς όφελος του λαού, τον εργατικό-λαϊκό έλεγχο θα χτυπηθούν οι ρίζες της καταπάτησης κάθε ανθρώπινου δικαιώματος.
Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους, Έλληνες και ξένους, να παλέψουν ενωμένοι, διεκδικώντας άμεσα τη ματαίωση της δημιουργίας στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών. Για να δημιουργηθούν ανθρώπινοι -ανοιχτοί και δημόσιοι- προσωρινοί χώροι φιλοξενίας, να δοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα για όσους θέλουν να πάνε σε άλλο κράτος – μέλος της ΕΕ, να νομιμοποιηθούν οι μετανάστες που ζουν κι εργάζονται στην Ελλάδα και να σταματήσει η συμμετοχή της Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές αποστολές.
Η Θεσσαλονίκη βέβαια μπορεί να έχει ένα τέτοιο κέντρο για να μπορέσουμε να διαχειριστούμε τους παράνομους μετανάστες. Αλλά αρχικά πρέπει να διαπιστώνεται εάν υπάρχουν προϋποθέσεις πολιτικού ασύλου για να τους χορηγείται, ειδάλλως θα πρέπει να κρατούνται και στη Θεσσαλονίκη, όπως και σε άλλες περιοχές της χώρας.
Το θέμα με τους «καταυλισμούς» – κέντρα για τους μετανάστες είναι πολύ οδυνηρό… Οι μετανάστες φεύγουν για την καλύτερη ζωή μακριά από την πατρίδα τους, αλλά δεν βρίσκουν εργασία εδώ. Η καλύτερη ζωή παραμένει για αυτούς ένα όνειρο, για να επιβιώνουν αναγκάζονται στην παραβατική συμπεριφορά. Αλλά και οι πολίτες μας έχουν όλο το δικαίωμα να ζουν ελεύθερα, χωρίς φόβο στην ίδια τους πόλη… Δεν υπάρχουν λύσεις χωρίς να αδικηθεί κάποιος, ότι και να λέμε… Για αυτό το μόνο που μπορώ να πω να έχουμε: υπομονή και προσοχή.
Ο αριθμός των παράνομων μεταναστών στα αστικά κέντρα, όπως αυτό της Θεσσαλονίκης, έχει αυξηθεί ανησυχητικά. Η πολιτική ηγεσία έχει αποτύχει να διαχειριστεί την παρουσία τους. Η στέγαση και η σίτιση τους είναι προβλήματα τα οποία μένουν άλυτα για χρόνια. Το ζω καθημερινά. Τα κέντρα φιλοξενίας λαθρομεταναστών αποτελούν μία λύση. Το που θα εγκατασταθούν αυτά τα κέντρα φιλοξενίας δηλαδή εντός η εκτός του πολεοδομικού συστήματος θα αποφασιστεί μέσα από κοινωνικο διάλογο με τους φορεις και τις τοπικες κοινωνιες . Το ζητούμενο είναι να εγκατασταθούν σε μέρη όπου δεν θα βλάπτουν τον κοινωνικό ιστό και δεν θα αποτελέσουν πηγή δυσλειτουργιών. Τέλος θα ήθελα να τονίσω πως το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης για να λυθεί χρειάζεται μια συνολική μεταναστευτική πολιτική, και όχι αποσπασματικά , βιαστικά , χωρίς μελέτες και χωρίς διάλογο με την κοινωνία μέτρα.
Τα στρατόπεδα λαθρομεταναστών, σαφέστατα, δεν είναι λύση στο τεράστιο αυτό πρόβλημα που δεν είναι μόνο ελληνικό, παρότι εμφανίζεται βεβαρημένο για τη χώρα μας. Προκλήθηκε από την αβελτηρία της ΕΕ να θεσπίσει μεταναστευτικό νόμο, αλλά και από τη σιωπηρή ανοχή της στη συνέχεια επειδή, προφανώς, η παρουσία των λαθρομεταναστών μείωνε τη μέση εργατική αμοιβή. Τώρα, που η κρίση κορυφώθηκε και η ανεργία γίνεται ανεξέλεγκτη, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη, επιχειρείται η εξεύρεση πρόχειρων και αποσπασματικών λύσεων, που φυσικά είναι αναποτελεσματικές. Είναι, συνεπώς, βέβαιο ότι η μεγέθυνση του ελληνικού προβλήματος οφείλεται σε σημαντικό ποσοστό στην ευρωπαϊκή πολιτική η οποία επιπλέον στρέφεται τώρα εναντίον μας, χωρίς να προτείνει λύση. Καταρχήν, λοιπόν, επιβάλλεται να τολμήσουμε, επιτέλους, να αντιμετωπίσουμε τους εταίρους μας, όχι με την απαράδεκτη ενδοτικότητα με τη οποία συμπεριφερόμαστε τα τελευταία δυόμισι χρόνια, απαιτώντας ευρωπαϊκή και όχι ελληνική λύση στο πρόβλημα αυτό.
Ειδικότερα για τα στρατόπεδα λαθρομεταναστών, που φιλοδοξούν να συγκεντρώσουν άτομα που, ουσιαστικά, δεν έχουν ταυτότητα και βρίσκονται στο τελευταίο σκαλοπάτι της ανθρώπινης εξαθλίωσης, εκτός του ότι δεν προσφέρουν λύση δημιουργούν, αντιθέτως, σοβαρά προβλήματα στις περιφέρειες που εγκαθίστανται.
Το θέμα της λαθρομετανάστευσης είναι ένα ζήτημα που αφορά το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Οι διαστάσεις που έχει πάρει τα τελευταία χρόνια έχει κάνει τους πολίτες να συνειδητοποιήσουν την επιτακτική ανάγκη να αλλάξει ο τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος από την κεντρική εξουσία. Δυστυχώς η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου με την πολιτική που ακολούθησε, όπως η ψήφιση του Νόμου Ραγκούση, κάθε άλλο προς αυτή την κατεύθυνση κινήθηκε.
Η ΝΔ κατάφερε και έσπασε τα ταμπού στο θέμα της λαθρομετανάστευσης και μίλησε καθαρά στον ελληνικό λαό. Μέσα από μία δέσμη αναγκαίων μέτρων για την αντιμετώπιση της έξαρσης των παράνομων μεταναστών στη χώρα προβλέπεται μεταξύ άλλων η κατάργηση του Νόμου Ραγκούση για την ιθαγένεια, η ολοκλήρωση των μέτρων προστασίας των συνόρων, αλλά και η δημιουργία χώρων προσωρινής φιλοξενίας των παράνομων μεταναστών, μέχρι την απέλασή τους. Η λειτουργία των κέντρων αυτών έχει ανθρωπιστικό χαρακτήρα για τους ίδιους τους λαθρομετανάστες, που υπό άλλες συνθήκες ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες, αλλά πάνω από όλα διασφαλίζουν την ασφάλεια, υγειονομική και σωματική, των Ελλήνων πολιτών.
Η επιλογή των χώρων αυτών, θα γίνει όπως ανακοίνωσε και ο Πρόεδρός μας, ο Αντώνης Σαμαράς, ύστερα από τον απαραίτητο διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες και έξω από τον αστικό ιστό των πόλεων.
Το πρόβλημα της μεταναστευτικής πολιτικής είναι πολύ σύνθετο για να αντιμετωπίζεται με μονολεκτικές απαντήσεις. Ωστόσο, η χώρα μας διαθέτει απο τον Ιανουάριο του 2011 (ν. 3907/2011) ένα ολοκληρωμένο νομοθετικό πλαίσιο που ρυθμίζει την λειτουργία τέτοιου είδους υποδομών, αλλά και ολόκληρη την διαδικασία, απο την ημέρα παράνομης εισόδου στη χώρα, τις διαδικασίες χορήγησης ή απόρριψης ασύλου, καθώς και τα περιοριστικά μέτρα για τις περιπτώσεις μη συνεργαζόμενων παρανόμως εισελθόντων κατα την εξέταση της αίτησης ασύλου.
Απο την άλλη πλευρά, οι βασικές μεταναστευτικές υπηρεσίες και υποδομές, 14 μήνες μετά την ψήφιση του νόμου, είτε δεν υπάρχουν είτε είναι υποστελεχωμένες. Έτσι, αντί το ζήτημα να αντιμετωπίζεται στις περιοχές εισόδου, με άμεση εξέταση των αιτημάτων ασύλου, μετατίθεται σε ένα απροσδιόριστο μέλλον, με τους παρανόμως εισελθόντες υπηκόους τρίτων χωρών να περιφέρονται στην χώρα.
Οποιαδήποτε, λοιπόν, δημιουργία κέντρων κράτησης, με αμφίβολη την χρηματοδότηση της λειτουργίας τους (το Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων ΔΕΝ καλύπτει παρά μόνο το κόστος κατασκευής) αποτελεί μια προσπάθεια προσωρινής(;) μετατόπισης του προβλήματος. Τέλος, η πρόταση για δημιουργία Κέντρων Κλειστής Προσωρινής Φιλοξενίας μιας καινοφανούς δομής που δεν απαντάται πουθενά στην ελληνική νομοθεσία κινδυνεύει να δημιουργήσει μια γκρίζα ζώνη νομιμότητας καθώς ΔΕΝ έχει καθοριστεί, με ποιά κριτήρια και ποιές διαδικασίες θα οδηγηθούν οι αλλοδαποί στα κέντρα αυτά.
Τα κέντρα λαθρομεταναστών θα είναι σταθμοί επαναπατρισμού ανθρώπων ή μια χωματερή αζήτητων ψυχών;
Σε κάθε περίπτωση, εκτιμώ πως το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης οφείλουμε να το αντιμετωπίσουμε στην ρίζα του. Στην κατάργηση του νόμου Ραγκούση που “μαγνητίζει” τα πλήθη των λαθρομεταναστών στην Ελλάδα, καθώς και στην επαναδιαπράγμευση όρων της συμφωνίας του Δουβλίνου, που καθιστά την Ελλάδα μοναχικό κυματοθραύστη ενός ευρωπαϊκού προβλήματος.
Δεν είμαι αντίθετος με τη δημιουργία κέντρων φύλαξης λαθρομεταναστών, όχι όμως γιατί η δημιουργία τους θα επιλύσει το πρόβλημα, αλλά γιατί έστω και έτσι θα περάσει το μήνυμα προς τα έξω ότι η πατρίδα μας δεν αποτελεί τη γη της Επαγγελίας, για τους ανθρώπους που παράνομα εισέρχονται σ’ αυτήν. Ο κ. Χρυσοχοΐδης προσπαθεί να αποδείξει ότι ασχολείται σοβαρά με το ζήτημα και προέβαλε την κατασκευή των «κέντρων φύλαξης», τα οποία όμως μεμονωμένα δεν θα μπορούν να λύσουν το πρόβλημα. Χωρίς την κατάργηση του γνωστού «νόμου Ραγκούση» δεν πρόκειται να στείλουμε δυνατό μήνυμα σε όσους αναζητούν δίοδο προς την Κεντρική Ευρώπη. Η ΝΔ από την ημέρα ψήφισης του συγκεκριμένου νόμου έχει δεσμευτεί για την κατάργησή του. Οι χώροι προστασίας-φιλοξενίας, πρέπει να διατίθενται μέχρι να ολοκληρωθεί η απέλασή τους, που δεν θα ξεπερνά τους τέσσερις μήνες. Οι Έλληνες μπορούν να προσφέρουν φιλοξενία και αρωγή σε κάθε αναξιοπαθούντα, άλλωστε ιστορικά το έχουν αποδείξει, σήμερα όμως αδυνατούν.
Το ερώτημά σας δεν επιδέχεται απλοϊκή απάντηση. Σίγουρα δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τους παράνομους μετανάστες σαν ζώα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι συνάνθρωποί μας οι οποίοι ζουν δύσκολες στιγμές. Τα “κέντρα λαθρομεταναστών” είναι μια πρόχειρη λύση, επικοινωνιακού χαρακτήρα. Χρειάζεται σοβαρός σχεδιασμός και συγκεκριμένες πολιτικές. Ως Κοινωνική Συμφωνία έχουμε συγκεκριμένες προτάσεις:
1. Αυστηρή φύλαξη συνόρων με τη συνεργασία της Frontex και τη χρηματοοικονομική συμβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Υπογραφή διμερών συμφωνιών με όμορες χώρες όσο και με χώρες προέλευσης μεταναστών για έλεγχο των μεταναστευτικών ροών προς τη χώρα μας καθώς και συνεργασία με ΕΕ για αναμόρφωση του Δουβλίνου ΙΙ, ώστε να αρθεί καθολικά η επαναπροώθηση παράνομων μεταναστών στη χώρα εισόδου.
3. Δημιουργία και οργάνωση κέντρων πρώτης υποδοχής νεοεισερχόμενων παράνομων μεταναστών, ώστε να γίνεται κατάλληλη διαχείριση ανά περίπτωση. Για παράδειγμα, διαφορετική είναι η αντιμετώπιση νεοεισερχόμενου μετανάστη που αιτείται άσυλο από την περίπτωση του οικονομικού μετανάστη.
4. Βελτίωση υπαρχόντων και δημιουργία νέων κέντρων προσωρινής κράτησης παράνομων μεταναστών, ώστε να αποσυμφορηθεί η υφιστάμενη κατάσταση ιδιαίτερα στα αστικά κέντρα και να καταστεί δυνατή είτε η οικειοθελής επιστροφή, είτε η επαναπροώθηση .
5. Βιομετρική καταγραφή όλου του μεταναστευτικού πληθυσμού που διαμένει παράνομα στη χώρα και ομαδοποίηση με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που παραπέμπουν σε εφαρμογή διαφορετικών πολιτικών. Απόδοση του καθεστώτος αναβολής απομάκρυνσης για όσους υπάρχει πραγματική αδυναμία επαναπροώθησης.
6. Απόδοση καθεστώτος παραμονής στη χώρα σε μετανάστες, που αν και σε καθεστώς παρανομίας, έχουν διαμείνει επί μακρόν στη χώρα και έχουν ενταχθεί στην αγορά εργασίας και στον κοινωνικό ιστό.
7. Εκσυγχρονισμός του θεσμικού πλαισίου νόμιμης εισόδου στη χώρα (Ν. 3386/2005) με απλούστευση διαδικασιών και με κριτήρια που ανταποκρίνονται στη σύγχρονη δομή και στις ανάγκες της Ελληνικής Οικονομίας.
8. Εισαγωγή του θεσμού της «κυκλικής μετανάστευσης» με χορήγηση ανανεώσιμων αδειών για εποχιακή και προσωρινή απασχόληση, ιδιαίτερα στον αγροτικό τομέα.
9. Ενεργοποίηση στοχευμένων παρεμβάσεων ένταξης νόμιμων μεταναστών με συνεργασία δικτύων μεταναστών και ΜΚΟ.
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΤΡΑΝΙΤΣΑΣ / ΔΡΑΣΗ, Α’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Είναι ταπεινωτικό για μια ευνομούμενη χώρα να δημιουργεί στρατόπεδα συγκέντρωσης και ζητώ συγγνώμη για τον βαρύ αυτόν χαρακτηρισμό.
Πρέπει να υπάρχουν Κέντρα Υποδοχής κοντά στις πύλες εισόδου της χώρας , όπως πραγματικά προβλέπει και ο Ν.3907/2011, για καταγραφή και έλεγχο των παρανόμως εισερχομένων αλλοδαπών στην χώρα μας.
Το μέτρημα και η καταγραφή θα κάνουν πιο αποτελεσματικούς τους τρόπους χειρισμού κάθε διαφορετικής ομάδας μεταναστών.
Πρέπει να επιταχυνθούν οι διαδικασίες χορήγησης ασύλου στην χώρα μας , να υλοποιηθεί ο επαναπατρισμός όσων από τους μετανάστες πρέπει να επαναπατριστούν και να επιταχυνθούν οι διαδικασίες χορήγησης άδειας παραμονής και εργασίας για όσους θα παραμείνουν.
Η μετανάστευση , στο πλαίσιο ενός ευνομούμενου κράτους, είναι θεμιτή και για την κοινωνία και την οικονομία.
Γ. ΟΡΦΑΝΟΣ / ΝΔ, Α’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
[…] προσωρινής(;) μετατόπισης του προβλήματος». (http://www.thinkfree.gr/ Μοιραστείτε το […]