Συνέντευξη στην Ελένη Σκάρπου / elenitsask@yahoo.gr, f/b Eleni Skarpou, eliaskarpou.blogspot.com
Μπορεί να μην είμαστε συνηθισμένοι σε θεατρικά μοτίβα τύπου μιούζικαλ, αλλά όλος αυτός ο κόσμος του θεάματος που μας ανοίγεται όταν η ερμηνεία συναντά την μουσική και ο χορός συνοδεύει τις ατάκες δεν μας είναι καθόλου αδιάφορος. Και πώς θα μπορούσε άλλωστε, αφού εδώ… η τέχνη μπορεί να δώσει διέξοδο σε κάθε αρνητική σκέψη. Το περίφημο μιούζικαλ «Fame» που δίνει χρόνια θρυλική φήμη στον δημιουργό του Ντέιβιντ Ντε Σίλβα έρχεται σήμερα στο Παλαί Ντε Σπορ για δύο Κυριακάτικες παραστάσεις μεταφέροντας για πρώτη φορά στα ελληνικά θεατρικά χρονικά το αμερικάνικο όνειρο με άφθονες δόσεις αισιοδοξίας. Πως παίρνει σάρκα και οστά πάνω στο σανίδι; Όπως λέει ο ηθοποιός Ανδρέας Κωνσταντινίδης που συμμετέχει με έναν ρόλο άκρως διασκεδαστικό στο «Fame»… «Εκφράζεται μέσα από 36 καλλιτέχνες που δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό χορεύοντας, τραγουδώντας, παίζοντας μουσική ή ερμηνεύοντας κάποιο ρόλο, κάτω από εξαιρετικούς φωτισμούς δημιουργώντας ιδιαίτερες ατμόσφαιρες».
Διαφορετικοί καλλιτέχνες στην σκηνή… χωρίς ταμπού
Δεν είναι και λίγο να απολαμβάνει κανείς επί σκηνής μια πλειάδα καλλιτεχνών με διαφορετικό ύφος, πορεία και αναφορές στην μουσική και το θέατρο. Δεν είναι απλό να φανταστείς πως η Αλέκα Κανελλίδου μιλά την ίδια γλώσσα με το Νίκο Βουρλιώτη, πως η Νάντια Μπουλέ συμπορεύεται στην σκηνή με τον Ησαϊα Ματιάμπα και πως η Demy τα βρίσκει με την Σοφία Κουρτίδου. Στην τέχνη όμως οι ταμπέλες δεν αποτελούν εμπόδιο, όταν μάλιστα το επιβάλλει η σκηνοθετική πινελιά. Στην προκειμένη περίπτωση; «Αυτό οφείλεται αρχικά στο ένστικτο της σκηνοθέτιδας και της παραγωγής που επέλεξαν τους συντελεστές και κατ’ επέκταση σε όλους εμάς που συνεργαστήκαμε με θετική διάθεση έχοντας ένα κοινό κώδικα και έναν κοινό στόχο» μου λέει ο Ανδρέας. Κι αν νομίζει κανείς πως είναι εύκολο να αποδώσεις ένα τέτοιο μιούζικαλ με όρους ελληνικούς… «σίγουρα δεν είναι εύκολο ,γιατί η μετάφραση κάποιων λέξεων ή φράσεων, δεν μπορούν να αποδοθούν στα Ελληνικά , ή ακόμα είναι μικρότερες ή μεγαλύτερες από τα μέτρα των τραγουδιών. Παρ’ ολ’ αυτά η απόδοση του κειμένου και οι στίχοι των τραγουδιών είναι πολύ κοντά στο πρωτότυπο». Ο ίδιος θα μας μιλήσει μέσα από την φιγούρα του Τζο Βέγκας και είναι αυτή η φιγούρα που τον κάνει να νιώθει υπέροχα στην σκηνή. «Ο ρόλος του Τζο Βέγκας είναι κωμικός. Ένας ισπανικής καταγωγής σπουδαστής που έχει πολύ χιούμορ, θέλει να γίνει αστέρι του cinema και του αρέσουν πολύ τα κορίτσια! Από την αρχή κιόλας αποκαλύπτει στη τάξη ότι έχει συνέχεια ερωτική διάθεση δημιουργώντας του πρακτικό πρόβλημα» μου εξομολογείται και δεν διστάζει να μου πει πως η παράσταση είναι αρκετά απαιτητική. Δεν σκέφτεται όμως την κούραση. «Όταν ακούω τον κόσμο να γελάει και να χειροκροτεί παίρνω τέτοια ενέργεια και αυτό είναι η καλύτερη ανταμοιβή» καταλήγει.
Οι πρόβες και τα μηνύματα για το κοινό
«Χαχαχα… τι να πρωτοθυμηθώ από τις πρόβες; Κλίμα εξαιρετικό, πολύ γέλιο αλλά και πολύ κούραση, Θυμάσαι την ατάκα που έλεγε στο σήριαλ η Debie Allen ”do you want fame, well fame costs and here is where you start paying, on sweat!”; Νομίζω το εμπέδωσα τελείωs, fame δεν ήθελα;» μου λέει αυθόρμητα και αντιλαμβάνομαι πόσο πολύ δοσμένος είναι σε αυτό που κάνει. Όσο για το έργο; Μου το περιγράφει μέσα από τις δικές του προσλαμβάνουσες. «Το έργο μιλάει για νέους που έχουν όνειρα, στόχους και ελπίζουν για ένα μέλλον όπως το επιλέγουν οι ίδιοι… παλεύοντας και κοπιάζοντας γι’ αυτό». Και κάπου εδώ ήρθαν οι ανάλογοι συνειρμοί. «Δυστυχώς η σημερινή ελληνική πραγματικότητα στερεί από τους νέους το όνειρο, κόβει τις ελπίδες και τους προτρέπει να αλλάξουν στόχους ακόμα και εγκαταλείποντας την». Αυτά είναι τα συμπεράσματα παρατηρώντας κανείς τον κόσμο μας και φτάνοντας στο πρόβλημα ακόμα πιο βαθιά… η ελπίδα του Ανδρέα Κωνσταντινίδη ακουμπά πάνω στις τέχνες. «Είναι γνωστό ότι το θέατρο σε περιόδους κρίσης αντέχει και ανθεί ίσως γιατί ο κόσμος θέλει να ξεχαστεί, να ταυτιστεί, να κλάψει ή να γελάσει όμως κάνει και πιο συνειδητές επιλογές, αφού τα χρήματα που θα διαθέσει για την ψυχαγωγία του είναι λιγότερα. Η ποιότητα μιας παράστασης καθορίζει και την προσέλευση της» τονίζει ο ηθοποιός. Για το μιούζικαλ σε σχέση με το ελληνικό κοινό μοιράζεται μαζί μου τις σκέψεις του: «Το musical δεν είναι πολύ δημοφιλές στην Ελλάδα. Ίσως γιατί τα θέματα του δεν αγγίζουν πολύ την κουλτούρα μας, αλλά και γιατί δεν έχουμε και τις κατάλληλες συνθήκες να το στηρίξουμε. Πιστεύω βέβαια πως έχουν γίνει στο παρελθόν προσπάθειες που το κοινό αποδέχτηκε πολύ θετικά».
Με κατακλείδα για ατρόμητους ρομαντικούς…
«FAME
άκου καλά τ’ όνομά μου
θέλω για πάντα να ζω
FAME
δώσε ορμή στα όνειρά μου
απ’ το σκοτάδι να βγω
Υπάρχει ένα μέρος που τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα…»
Info:
«Fame»
Απόψε στο Παλαί Ντε Σπορ
Στις 17.00 και στις 20.30
Σκηνοθεσία: Θέμις Μαρσέλλου
Απόδοση κειμένου: Γεράσιμος Ευαγγελάτος, Θέμις Μαρσέλλου
Απόδοση στίχων: Θέμις Μαρσέλλου
Ενορχήστρωση & μουσική διδασκαλία: Νίκος Πλατύραχος
Χορογραφία: Αλέξανδρος Γιαννής
Σκηνικά – Κοστούμια: Χριστίνα Κωστέα
Φωτισμοί: Τάσος Ζαφειρόπουλος
Σχεδιασμός ήχου: Νίκος Χρονόπουλος
Βίντεο: grou3 (www.grou.gr)
Βοηθοί σκηνοθέτη: Κλειώ Χαβγιέ, Μαρία Βασιλάτου
Διανομή:
Οι καθηγητές
κυρία Σέρμαν: Αλέκα Κανελλίδου
κύριος Μπελ: Νίκος Βουρλιώτης
κύριος Σέινκοπφ: Βασίλης Αξιώτης
κυρία Μάιερς: Θέμις Μαρσέλλου
Οι μαθητές
Κάρμεν: Demy
Σερίνα: Νάντια Μπουλέ
Νικ: Κωνσταντίνος Λάγκος
Σλόμο: Ησαΐας Ματιάμπα
Τάιρον: Χρήστος Ζαν Μπατίστ
Άιρις: Άννα Φιλιππάκη
Μέιμπελ: Idra Kayne
Τζο: Ανδρέας Κωνσταντινίδης
Γκρέις: Σοφία Κουρτίδου
Γκούντι: Ιάσονας Γουάστωρ
Χορευτές:
Αλέξανδρος Γιαννής, Άννα Αθανασιάδη, Δώρα Σωτήρχου, Ευμαρί Βασιλάτου, Σεργκέι Γκρίσενκο, Κωνσταντίνος Κασιάρης, Πάνος Μαλικούρτης, Μαρία Ντίνα
Συμμετέχουν:
Τζωρτζίνα Δημητρούλη, Νάντια Μπαϊμπά, Αντωνία Νούσιου, Ελένη Ντίνα, Βιβή Χανή
Ορχήστρα
Διεύθυνση ορχήστρας – πιάνο: Νίκος Πλατύραχος
Keyboards: Νίκος Παπαδογιώργος
Ηλεκτρική & ακουστική κιθάρα: Χρήστος Γκάτσος
Ηλεκτρικό μπάσο: Πέτρος Βασιλειάδης
Ντραμς: Σπύρος Καραμήτσος
Σαξόφωνο, φλάουτο, κλαρινέτο: Δήμος Δημητριάδης
Τρομπέτα: Φάνης Βερνίκος
Τρομπόνι: Ανδρέας Κολπονδίνος